Graje

Z encyklopediafantastyki.pl
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
LEKSYKON FANTASTYKI
fiction

GRAJE – bóstwa w mitologii greckiej.

Imię

Nazwa Graj oznacza Staruszki, co po grecku brzmi graiai. Imię Graji Enyo wiąże ją z wojną, z kolei Dejno oznacza Straszliwą. Wszystkie od swojego ojca, Forkysa, zwane były także Forkydami.

Rodowód

Graje były córkami Forkysa i Keto i jako takie zaliczane są do starszego pokolenia bóstwa, a więc przedolimpijskiego. Do ich rodzeństwa zalicza się więc Gorgony z tego samego związku i smoka Ladona. W zależności od podań różni się liczba Graj. Było ich dwie bądź trzy. Dwie wymienia Hezjod. Nosiły one imiona Pefredo oraz Enyo. Trzecia, wspominana w innych źródłach, to Dejno.

Miejsce

Graje miały swoją siedzibę na najdalszym zachodzie, za brzegami Okeanosa. Tam, gdzie nigdy nie docierało słońce.

Wygląd

Dziewicze Graje choć przyszyły na świat siwe były jednak piękne. Do użytku miały we trójkę tylko jedno oko oraz jeden ząb, którym musiały się wymieniać.

Charakterystyka

Graje strzegły drogi wiodącej do siedziby swoich sióstr Gorgon. Perseusz potrzebował ich wskazówek, by dostać się do Meduzy, a w niektórych wersjach także po to, by zdobyć od nimf skrzydlate sandały, worek zwany kíbisis oraz hełm, który czynił niewidzialnym. Perseusz, by uzyskać potrzebną pomoc, ukradł oko, a według niektórych wersji także ząb, podczas kiedy przekazywały je sobie jedna drugiej. I zaszantażował Graje. Miały mu wskazać drogę do Gorgon, a także, według niektórych wersji, do nimf. Los oka Graj jest różny. Według jednej z wersji Perseusz, po otrzymaniu informacji, zwrócił je Grajom. Według mniej rozpowszechnionej wrzucił je do jeziora Tritonis.

Literatura

  • Graves R., Mity greckie, Kraków 2009.
  • Grimal P., Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Wrocław 1997.
  • Kempiński A. M., Słownik mitologii ludów indoeuropejskich, Poznań 1993.
  • Schmidt J., Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Katowice 2006.
  • Stankiewicz L., Ilustrowany słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Wrocław 2008.
  • Kerényi, K., Mitologia greków, Warszawa 2002.
  • Kubiak Z., Mitologia Greków i Rzymian, Warszawa 1997.
  • Pietrzykowski M., Mitologia starożytnej Grecji, Warszawa 1983.

(aut. Izabela Ozga)

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Narzędzia
Pomoc
Szablony