Okrągły Stół

Z encyklopediafantastyki.pl
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
LEKSYKON FANTASTYKI
fiction

OKRĄGŁY STÓŁ – w legendach arturiańskich stół króla Artura, znajdujący się na dworze w Camelocie, przy którym zasiadali Rycerze Okrągłego Stołu.

Pierwsza wzmianka o Okrągłym Stole pojawia się w dziele Wace’a z Jersey, Roman de Brut z 1155 roku. U Roberta de Boron Okrągły Stół zostaje wykonany przez Józefa z Arymatei na wzór stołu, przy którym zasiadał Chrystus wraz z apostołami podczas Ostatniej Wieczerzy. W cyklu wulgaty oraz tekstach post-wulgaty Okrągły Stół, znajdujący się na dworze króla Artura, został wykonany przez Merlina na wzór stołu, który znajdował się na Zamku Graala i pierwotnie należał do ojca Artura, Uthera Pendragona. Ów podarował go królowi Leodegrance’owi, ojcu Ginewry, która wniosła go w posagu, wychodząc za mąż za króla Artura.

Przy Okrągłym Stole zasiadać mieli najszlachetniejsi rycerze króla Artura. Okrągły Stół symbolizował równość wobec siebie wszystkich rycerzy, bez względu na pozycję, tytuł, pochodzenie czy majątek. Byli oni związani ze sobą więzami braterstwa a więc i lojalności.

Gerbert de Montreuil wprowadza do legend arturiańskich wątek Niebezpiecznego Miejsca znanego pod nazwą Siege Perilous. Było to puste miejsce przy Okrągłym Stole. Mogli na nim zasiadać tylko ci Rycerze Okrągłego Stołu, którym było przeznaczone odnaleźć Graala. Na nieodpowiednych kandydatów czekała śmierć. U Roberta de Boron znajdziemy informację, że Niebezpieczne Miejsce Józef z Arymatei stworzył w pierwszej kolejności na pamiątkę zdardy Judasza a w drugiej dla tych, którzy godni byli odnaleźć Graala. Okrągły Stół miał również tą właściwość, że imię danego Rycerza Okrągłego Stołu pojawiało się na miejscu na którym miał usiąść. A miejsc przy Okrągłym Stole miało być sto pięćdziesiąt. Wreszcie w komnacie, w której stał Okrągły Stół, miał w cyklu wulgaty objawić się, odbywającym akurat naradę, Rycerzom Okrągłego Stołu Graal.

Literatura

  • Kałużna-Ross J., Mitologie świata. Celtowie, Warszawa 2007.
  • Matthews J., i Matthews C., Mitologia Wysp Brytyjskich, Poznań 1997.
  • Monaghan P., The Encyclopedia of Celtic Mythology and Folklore, Nowy Jork 2004.
  • Hauf M., Drogi do świętego Graala, Wrocław 2004.
  • Sacha-Piekło M., Zaświaty i krainy mityczne, Kraków 1999.
  • Kopaliński W., Wielki multimedialny słownik Władysława Kopalińskiego, b.d.
  • Encyclopedia Mythica, b.d., http://www.pantheon.org/.
  • Encyclopedia Britannica, b.d., http://www.britannica.com/.
  • Mitologia. Mity i legendy świata, Warszawa 2009, s. 272–281.

(aut. Izabela Ozga)

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Narzędzia
Pomoc
Szablony