Stefan Buszczyński

Z encyklopediafantastyki.pl
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stefan Buszczyński
Buszczynski.jpg
Data i miejsce urodzenia 26 grudnia,1821
Mołodkowice (Podole)
Data i miejsce śmierci 20 października 1892
Kraków
Narodowość Polska

Stefan Buszczyński ur. 26 grudnia 1821 w Mołodkowicach na Podolu w rodzinie szlacheckiej. Ukończył studia humanistyczne na uniwersytecie w Kijowie. Debiutował w 1848 w „Athenaeum" J.I. Kraszewskiego. Uczestniczył w powstaniu styczniowym; po jego upadku, skazany zaocznie na karę śmierci, wyemigrował do Paryża. Był członkiem Towarzystwa Historyczno-Literackiego, od 1867 zarządcą fundacji raperswilskiej i organizacji krajowych: Towarzystwa Naukowego Krakowskiego (od 1869), Akademii Umiejętności (od 1872). W 1878 wrócił do kraju, do Lwowa; w 1887 osiadł na stałe w Krakowie. Jako publicysta związał się głównie z pismami o tendencjach demokratycznych („Kraj", „Nowa Reforma", „Ruch Literacki"). Utrzymywał kontakty z Polonią amerykańską. Zmarł 20 października 1892 w Krakowie.

W latach 1894-1895 ukazały się w Krakowie jego prace zebrane w ośmiu tomach. W drugiej połowie XIX wieku Stefan Buszczyński był autorem dość popularnym. Pisarz polityczny, badacz życia społecznego, wyznawca idei narodowej, ogłosił w 1867 La decadence de lEuropę - krytykę stosunków europejskich, wydaną w Paryżu bezimiennie. Do jego najważniejszych utworów należą: Obrona spotwarzonego narodu (1884-1894) oraz Znaczenie dziejów Polski i walki o niepodległość (1882). W Rękopisie z przyszłego wieku. Fantazji społecznej z roku 1881, która ukazała się dopiero w 1918 w Krakowie, nakładem Drukarni „Głosu Polskiego", ze słowem wstępnym A. Chołoniewskiego (podtytuł: Rękopis z XX wieku po Chrystusie), Buszczyński krytykuje tendencje ustrojowe ówczesnej Europy i przedstawia wizję nieuchronnego kataklizmu, ku któremu zdąża społeczność naszego kontynentu. Przewiduje m.in. zniesienie centralizacji, podatków pośrednich, a w zakresie nowinek naukowo-technicznych - wynalazki medyczne (np. kranioskopiczny regulator wpływający na osłabienie pobudliwości pacjenta). Nawiązując do katastrofizmu Cuvierowskiego, wybiera tradycyjną formę prezentacji wydarzeń - dialogu pomiędzy przedstawicielem wieku XIX i reprezentantem odrodzonej ludzkości.

Twórczość fantastyczna

Inna twórczość

  • Podole, Wołyń i Ukraina. Prawa korony polskiej do tych krajów (1862)
  • La decadence de l’Europe (Paryż, 1867)
  • Rany Europy. Statystyczne fakta etnograficznemi i historycznemi notami objaśnione (pierwodruk po niemiecku jako Die Wunden Europa’s, 1875)
  • Ameryka i Europa. Studium historyczne i finansowe z krytycznym na sprawy społeczne poglądem (1876)
  • Znaczenie dziejów Polski i walki o niepodległość (1882)
  • Obrona spotwarzonego narodu (1884-1894)
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Narzędzia
Pomoc
Szablony