Bliskie spotkania trzeciego stopnia

Z encyklopediafantastyki.pl
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bliskie spotkania trzeciego stopnia (1977)

Steven Spielberg
Close Encounters of the Third Kind

Bliskie spotkania.png
Scenariusz: Steven Spielberg
Jerry Belson
Hal Barwood
John Hill
Muzyka: John Williams
Zdjęcia: Vilmos Zsigmond
Występują: Richard Dreyfuss
François Truffaut
Teri Garr
Melinda Dillon
Bob Balaban
George DiCenzo
Produkcja: USA
Typ film
Gatunek science fiction, przygodowy, dramat
Czas 135 min.
Bliskie spotkania1.jpg

Bliskie spotkania trzeciego stopnia (org. Close Encounters of the Third Kind) – amerykański film science fiction z 1977 w reżyserii Stevena Spielberga.

Spis treści

Fabuła

Grupa ludzi, których zdawałoby się nic nie łączy, nieoczekiwanie porzuca wszystko i wyrusza na spotkanie nieznanego. Wszyscy odebrali tajemniczy sygnał, który kieruje ich ku niesamowitej górze w stanie Wyoming zwanej Diabelską Wieżą. Okazuje się, że miejsce to wybrali przybysze z kosmosu, którzy lądują na naszej planecie z niezwykłą misją. Sekretu strzeże międzynarodowa ekipa naukowców i wojskowych, którzy oczekują pierwszego w dziejach ludzkości „bliskiego spotkania III stopnia”, czyli bezpośredniego kontaktu z przedstawicielami obcej cywilizacji. Niezwykli goście mają dla nas niezwykła propozycję: chcą zaprosić wybranych przedstawicieli rodzaju ludzkiego na pokład swego statku.

Nagrody i nominacje

  • Oscary 1978
    • Nagroda za specjalne osiągnięcia nagrodzony Frank E. Warner za montaż efektów dźwiękowych
    • Najlepsze zdjęcia Vilmos Zsigmond
    • Najlepsza aktorka drugoplanowa Melinda Dillon (nominacja)
    • Najlepszy reżyser Steven Spielberg (nominacja)
    • Najlepsza muzyka oryginalna John Williams (nominacja)
    • Najlepsza scenografia Daniel A. Lomino, Joe Alves, Phil Abramson (nominacja)
    • Najlepsze efekty specjalne nominowani Roy Arbogast, Douglas Trumbull, Matthew Yuricich, Gregory Jein, Richard Yuricich (nominacja)
    • Najlepszy dźwięk Don MacDougall, Gene S. Cantamessa, Robert Glass, Robert Knudson (nominacja)
    • Najlepszy montaż Michael Kahn (nominacja)
  • Złote Globy 1978
    • Najlepszy dramat (nominacja)
    • Najlepszy reżyser Steven Spielberg (nominacja)
    • Najlepszy scenariusz Steven Spielberg (nominacja)
    • Najlepsza muzyka John Williams (nominacja)
  • BAFTA 1979
    • Najlepsza scenografia Joe Alves
    • Najlepszy aktor drugoplanowy François Truffaut (nominacja)
    • Najlepszy reżyser Steven Spielberg (nominacja)
    • Najlepsze zdjęcia Vilmos Zsigmond (nominacja)
    • Najlepszy montaż Michael Kahn (nominacja)
    • Nagroda im. Anthony'ego Asquitha za najlepszą muzykę filmową John Williams (nominacja)
    • Najlepszy dźwięk Chester Slomka, David M. Horton, Don MacDougall, Frank E. Warner, Gary S. Gerlich, Gene S. Cantamessa, Neil Burrow, Richard Oswald, Robert Glass, Robert Knudson, Sam Gemette, Stephen Katz (nominacja)
    • Najlepszy film (nominacja)
    • Najlepszy scenariusz Steven Spielberg (nominacja)
  • David di Donatello 1978
    • Najlepszy film zagraniczny Steven Spielberg
  • Japońska Akademia Filmowa 1979
    • Najlepszy film zagraniczny (nominacja)
  • Amerykańska Gildia Scenarzystów 1978
    • Najlepszy scenariusz oryginalny dramatu Steven Spielberg (nominacja)
  • Grammy 1979
    • Grammy Najlepszy album z oryginalną ścieżką dźwiękową napisaną dla filmu kinowego lub na potrzeby specjalnego programu telewizyjnego John Williams
  • Amerykańska Gildia Reżyserów Filmowych 1978
    • Najlepsze osiągnięcie reżyserskie w filmie fabularnym Steven Spielberg (nominacja)
  • Amerykańskie Stowarzyszenie Montażystów 1978
    • Najlepszy montaż filmu fabularnego Michael Kahn (nominacja)
  • Hugo 1978
    • Najlepsza prezentacja dramatyczna Steven Spielberg (nominacja)
  • Saturny 1978
    • Najlepsza reżyseria Steven Spielberg
    • Najlepsza muzyka John Williams także za: Gwiezdne wojny: Część IV - Nowa nadzieja (1977)
    • Najlepszy film sci-fi (nominacja)
    • Najlepsza aktorka drugoplanowa Teri Garr (nominacja)
    • Najlepsze efekty specjalne (nominacja)
    • Najlepsza aktorka w filmie sci-fi Melinda Dillon (nominacja)
    • Najlepszy aktor w filmie sci-fi Richard Dreyfuss (nominacja)
  • Saturny 2002
    • Najlepsze wydanie DVD klasyków kina (nominacja)
  • Saturny 2008
    • Najlepsze specjalne wydanie DVD (nominacja)
  • Złote Szpule 1978
    • Złota Szpula Najlepszy montaż dźwięku - efekty dźwiękowe

Ciekawostki

  • Pierwotnie film miał rozpoczynać się wyprawą profesora Lacombe'a w górę Amazonki, gdzie w wielkich, wykonanych przez UFO kraterach miały spoczywać samoloty, które podczas II wojny światowej zaginęły w Trójkącie Bermudzkim. Ograniczenia finansowe zmusiły Spielberga do zarzucenia tego pomysłu, na rzecz tańszego prologu, nakręconego na kalifornijskiej pustyni. Jedynie pomysł z zaginionymi samolotami przedostał się do tej sekwencji.
  • W kulminacyjnym momencie uprowadzenia dziecka poprzez psie wyjście w drzwiach, rolę niewidocznych w kadrze przybyszów z kosmosu, zagrała prawdziwa mama Cary'ego, która po prostu odebrała syna po drugiej stronie drzwi.
  • Aby uzyskać efekt rozświetlenia wokół statków obcych, wszystkie modele nakręcono w całkowicie zaciemnionym pomieszczeniu wśród kłębów dymu. Jedyne światło pochodziło ze źródeł umieszczonych na samych modelach.
  • Najdziwniejszy model UFO widzimy w jednym z ujęć nad Devil's Tower. Modelem była... maska tlenowa, w której umieszczono źródło światła.
  • Wykorzystanym najszerzej pomysłem na kreację istot z innego świata, było przebranie ponad 70 małych dziewczynek w deformujące ich ciała kostiumy obcych i jaskrawe oświetlenie ich postaci z tyłu. Wybór dziewczynek zamiast chłopców podyktowany był ich bardziej eleganckim sposobem poruszania się.
  • Ostatnia scena z udziałem obcych przedstawia kosmitę, który powtarza za Lacombem słynne gesty - odpowiedniki pięcionutowego sygnału. W pierwszej wersji nakręcono jedną z dziewczynek w przebraniu obcego. Kilka miesięcy później nakręcono tę scenę jeszcze raz, tym razem z całkowicie mechaniczną wersją obcej istoty.
  • Model statku miał kilkanaście metrów długości i wcale nie wyglądał jak prawdziwy Cotopaxi, natomiast wrażenie ogromu wywołał prosty trik operatorski z pozorną perspektywą, polegający na umieszczeniu modelu zaraz przed kamerą, natomiast aktorzy byli kilkaset metrów dalej, co stworzyło właściwe proporcje frachtowca w stosunku do podnieconych naukowców.
  • Widowiskową rolę w ujęciach ze statkami kosmicznymi odgrywało zachowanie się chmur. Spielberg wymyślił sobie, że chmury będą czymś w rodzaju kryjówki dla UFO. Fachowcy od efektów musieli zatem stworzyć sztuczne efekty atmosferyczne, ponieważ oczywiście ślęczenie z kamerą pod gołym niebem w oczekiwaniu na właściwą konfigurację obłoków nie wchodziło w rachubę.
  • Pierwotnie statek-matka miał być zupełnie czarny, a jego pojawienie się miało optycznie wyglądać jak czarna dziura na rozgwieżdżonym niebie nad Devil's Tower. Lecz przed przystąpieniem do realizaji tych ujęć, ekipa odwiedziła okolice Bombaju w Indiach, gdzie kręcono jedną z kluczowych scen filmu. Za każdym razem, gdy ekipa wracała po zdjęciach do hotelu, przejeżdżała obok wielkiej rafinerii, oświetlonej tysiącami różnokolorowych lamp. Ten widok zainspirował Spielberga do zmiany wyglądu statku-matki.
  • Kiedy UFO wychodzi zza Diabelskiej Wieży można zauważyć przez krótką chwilę sylwetkę robota R2D2 z "Gwiezdnych Wojen".
  • Zajmujący się efektami specjalnymi Douglas Trumbull "efekt chmur" uzyskał przez wstrzyknięcie białej farby do zbiorników ze słoną wodą.
  • Statek-matkę można oglądać w Smithsonian Air and Space Museum (Dulley Airport, stan Wirignia, USA).
  • Statek matka miał 27 metrów wysokości, 137 metrów długości i 76 metrów szerokości. Był w tamtym czasie największą konstrukcją zbudowaną na potrzeby filmu.
  • Zaginięcie 4 samolotów (tzw. "Lot 19") to fakt, który miał miejsce 5 grudnia 1945 roku. Nigdy nie odnaleziono żadnego z pilotów ani żadnej z maszyn.

Źródło

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Narzędzia
Pomoc
Szablony