← poprzednia wersja

Wersja z 17:22, 26 cze 2016

Linia 3:

}}__BEZSPISU__<categorytree mode=all style="float:right; clear:right; margin-left:1ex; border:1px solid gray; padding:0.7ex; background-color:white">Bluszcz (Bibliografia)</categorytree>[[Plik:Bluszcz.png|400px|thumb|left|Cilenšek M., <i>Naše škodljive rastline</i>, 1892.]]'''BLUSZCZ''' — w wierzeniach święta roślina.

−

<h2>Nazwa</h2>Po łacinie <i>hedera</i>. Grecy zwali go <i>kissos</i>.<h2>Wygląd</h2>Z punktu widzenia historii kultury szczególną cechą bluszczu jest jego wieczna zieloność oraz sposób rozrostu. <h2>Charakterystyka</h2>Pierwsza z tych cech wiąże bluszcz z symboliką wegetacji i odrodzenia. Jako taki był atrybutem bogów związanych ze śmiercią i odrodzeniem. W mitologii frygijskiej [[Attis | Attisa]]. W mitologii egipskiej związany z [[Ozyrys | Ozyrysem]]. Mitologia grecka połączyła go z [[Dionizos | Dionizosem]]. Bóg ów nosił nawet przydomek <i>Dionizos Kissos</i>, czyli <i>Dionizos Bluszczowy</i>. Zarówno [[Dionizos]], postępujące na wzór boga bachantki oraz [[Faun | syleni]] i [[Faun | satyrowie]], stanowiący część boskiego orszaku, oplatali ciała wieńcami bluszczowymi, niekiedy nosili bluszczowe wieńce na głowie. Wraz z winoroślą bluszcz oplatał laskę, tyrs, dzierżoną w dłoni zarówno przez samego boga jak i bachantki. Bluszcz miał służyć tym ostatnim do wprowadzania się w stan oszołomienia, transu. W tym celu żuły jego liście. Bluszczem pokrył się z woli [[Dionizos | Dionizosa]] statek żeglarzy trackich, którzy nie rozpoznali boga i chcieli sprzedać jako niewolnika odmówiwszy spełnienia jego prośby i zawiezienia na Naksos. W mitologii greckiej bluszcz był także atrybutem ~~nimfy~~ Tali, która nosiła wieniec bluszczowy na głowie.

+

<h2>Nazwa</h2>Po łacinie <i>hedera</i>. Grecy zwali go <i>kissos</i>.<h2>Wygląd</h2>Z punktu widzenia historii kultury szczególną cechą bluszczu jest jego wieczna zieloność oraz sposób rozrostu. <h2>Charakterystyka</h2>Pierwsza z tych cech wiąże bluszcz z symboliką wegetacji i odrodzenia. Jako taki był atrybutem bogów związanych ze śmiercią i odrodzeniem. W mitologii frygijskiej [[Attis | Attisa]]. W mitologii egipskiej związany z [[Ozyrys | Ozyrysem]]. Mitologia grecka połączyła go z [[Dionizos | Dionizosem]]. Bóg ów nosił nawet przydomek <i>Dionizos Kissos</i>, czyli <i>Dionizos Bluszczowy</i>. Zarówno [[Dionizos]], postępujące na wzór boga bachantki oraz [[Faun | syleni]] i [[Faun | satyrowie]], stanowiący część boskiego orszaku, oplatali ciała wieńcami bluszczowymi, niekiedy nosili bluszczowe wieńce na głowie. Wraz z winoroślą bluszcz oplatał laskę, tyrs, dzierżoną w dłoni zarówno przez samego boga jak i bachantki. Bluszcz miał służyć tym ostatnim do wprowadzania się w stan oszołomienia, transu. W tym celu żuły jego liście. Bluszczem pokrył się z woli [[Dionizos | Dionizosa]] statek żeglarzy trackich, którzy nie rozpoznali boga i chcieli sprzedać jako niewolnika odmówiwszy spełnienia jego prośby i zawiezienia na Naksos. W mitologii greckiej bluszcz był także atrybutem muzy Tali, która nosiła wieniec bluszczowy na głowie.

Bluszcz znalazł także swoje miejsce w greckich obrzędach weselnych, gdzie — jako symbol wierności — wręczano go młodej parze. Wiązało się to z charakterystyczną cechą bluszczu, oplatającego to do czego przylega.

W frygijskim kulcie [[Attis | Attisa]] kapłani-eunuchowie nosili tatuaże w kształcie bluszczu.

@@ Linia 7: / Linia 7: @@
 W frygijskim kulcie [[Attis | Attisa]] kapłani-eunuchowie nosili tatuaże w kształcie bluszczu.
 W tradycji chrześcijańskiej związany był ze śmiercią w jej aspekcie odrodzenia, wiecznego trwania. Z tego powodu wykorzystywano go przy zdobieniu grobów.
-Bluszcz stał się także symbolem kobiecym, ponieważ jest to roślina podpierająca się na czymś. <h2>Literatura</h2><ul><li>Manfred L., <i>Przesłanie symboli w mitach, kulturach i religiach</i>, Warszawa 2011.</li><li>Kaczor I., <i>Kult drzew w tradycji mitologicznej i religijnej starożytnych Greków i Rzymian</i>, [w:] „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica”, nr. 3, Łódź 2001.</li><li>Graves R., <i>Mity greckie</i>, Kraków 2009.</li><li>Kubiak Z., <i>Mitologia grecka</i>, Warszawa 1997.</li><li>Schmidt J., <i>Słownik mitologii greckiej i rzymskiej</i>, Katowice 2006.</li><li>Stankiewicz L., <i>Ilustrowany słownik mitologii greckiej i rzymskiej</i>, Wrocław. 2008.</li><li><i>Leksykon symboli</i>, Warszawa 1991.</li><li>Kopaliński W., <i>Słownik symboli</i>, Warszawa 2006.</li><li>Cirlot J. E., <i>Słownik symboli</i>,  Kraków 2007. </li><li>„Maska. Roślina”, nr. 27/2015.</li></ul>[[Kategoria: Zielnik]](aut. [[Izabela Ozga]])
+Bluszcz stał się także symbolem kobiecym, ponieważ jest to roślina podpierająca się na czymś. <h2>Literatura</h2><ul><li>Manfred L., <i>Przesłanie symboli w mitach, kulturach i religiach</i>, Warszawa 2011.</li><li>Kaczor I., <i>Kult drzew w tradycji mitologicznej i religijnej starożytnych Greków i Rzymian</i>, [w:] „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica”, nr. 3, Łódź 2001.</li><li>Graves R., <i>Mity greckie</i>, Kraków 2009.</li><li>Kubiak Z., <i>Mitologia grecka</i>, Warszawa 1997.</li><li>Schmidt J., <i>Słownik mitologii greckiej i rzymskiej</i>, Katowice 2006.</li><li>Stankiewicz L., <i>Ilustrowany słownik mitologii greckiej i rzymskiej</i>, Wrocław. 2008.</li><li><i>Leksykon symboli</i>, Warszawa 1991.</li><li>Kopaliński W., <i>Słownik symboli</i>, Warszawa 2006.</li><li>Cirlot J. E., <i>Słownik symboli</i>,  Kraków 2007. </li><li>„Maska. Roślina”, nr. 27/2015.</li></ul>

Bluszcz - Historia wersji

I.ozga o 17:22, 26 cze 2016

I.ozga o 16:57, 26 cze 2016

I.ozga: Utworzył nową stronę „{{Leksykon |typ=fiction }}BEZSPISU

@@ Linia 3: / Linia 3: @@
   }}__BEZSPISU__<categorytree mode=all style="float:right; clear:right; margin-left:1ex; border:1px solid gray; padding:0.7ex; background-color:white">Bluszcz  (Bibliografia)</categorytree>[[Plik:Bluszcz.png|400px|thumb|left|Cilenšek M., <i>Naše škodljive rastline</i>, 1892.]]'''BLUSZCZ''' — w wierzeniach święta roślina.
-<h2>Nazwa</h2>Po łacinie <i>hedera</i>. Grecy zwali go <i>kissos</i>.<h2>Wygląd</h2>Z punktu widzenia historii kultury szczególną cechą bluszczu jest jego wieczna zieloność oraz sposób rozrostu. <h2>Charakterystyka</h2>Pierwsza z tych cech wiąże bluszcz z symboliką wegetacji i odrodzenia. Jako taki był atrybutem bogów związanych ze śmiercią i odrodzeniem. W mitologii frygijskiej [[Attis | Attisa]]. W mitologii egipskiej związany z [[Ozyrys | Ozyrysem]]. Mitologia grecka połączyła go z [[Dionizos | Dionizosem]]. Bóg ów nosił nawet przydomek <i>Dionizos Kissos</i>, czyli <i>Dionizos Bluszczowy</i>. Zarówno [[Dionizos]], postępujące na wzór boga bachantki oraz [[Faun | syleni]] i [[Faun | satyrowie]], stanowiący część boskiego orszaku, oplatali ciała wieńcami bluszczowymi, niekiedy nosili bluszczowe wieńce na głowie. Wraz z winoroślą bluszcz oplatał laskę, tyrs, dzierżoną w dłoni  zarówno przez samego boga jak i bachantki. Bluszcz miał służyć tym ostatnim do wprowadzania się w stan oszołomienia, transu. W tym celu żuły jego liście. Bluszczem pokrył się z woli [[Dionizos | Dionizosa]] statek żeglarzy trackich, którzy nie rozpoznali boga i chcieli sprzedać jako niewolnika odmówiwszy spełnienia jego prośby i zawiezienia na Naksos. W mitologii greckiej bluszcz był także atrybutem nimfy Tali, która nosiła wieniec bluszczowy na głowie.
+<h2>Nazwa</h2>Po łacinie <i>hedera</i>. Grecy zwali go <i>kissos</i>.<h2>Wygląd</h2>Z punktu widzenia historii kultury szczególną cechą bluszczu jest jego wieczna zieloność oraz sposób rozrostu. <h2>Charakterystyka</h2>Pierwsza z tych cech wiąże bluszcz z symboliką wegetacji i odrodzenia. Jako taki był atrybutem bogów związanych ze śmiercią i odrodzeniem. W mitologii frygijskiej [[Attis | Attisa]]. W mitologii egipskiej związany z [[Ozyrys | Ozyrysem]]. Mitologia grecka połączyła go z [[Dionizos | Dionizosem]]. Bóg ów nosił nawet przydomek <i>Dionizos Kissos</i>, czyli <i>Dionizos Bluszczowy</i>. Zarówno [[Dionizos]], postępujące na wzór boga bachantki oraz [[Faun | syleni]] i [[Faun | satyrowie]], stanowiący część boskiego orszaku, oplatali ciała wieńcami bluszczowymi, niekiedy nosili bluszczowe wieńce na głowie. Wraz z winoroślą bluszcz oplatał laskę, tyrs, dzierżoną w dłoni  zarówno przez samego boga jak i bachantki. Bluszcz miał służyć tym ostatnim do wprowadzania się w stan oszołomienia, transu. W tym celu żuły jego liście. Bluszczem pokrył się z woli [[Dionizos | Dionizosa]] statek żeglarzy trackich, którzy nie rozpoznali boga i chcieli sprzedać jako niewolnika odmówiwszy spełnienia jego prośby i zawiezienia na Naksos. W mitologii greckiej bluszcz był także atrybutem muzy Tali, która nosiła wieniec bluszczowy na głowie.
 Bluszcz znalazł także swoje miejsce w greckich obrzędach weselnych, gdzie — jako symbol wierności — wręczano go młodej parze. Wiązało się to z charakterystyczną cechą bluszczu, oplatającego to do czego przylega.
 W frygijskim kulcie [[Attis | Attisa]] kapłani-eunuchowie nosili tatuaże w kształcie bluszczu.

Bluszcz - Historia wersji

I.ozga o 17:22, 26 cze 2016

I.ozga o 16:57, 26 cze 2016

I.ozga: Utworzył nową stronę „{{Leksykon |typ=fiction }}__BEZSPISU__

I.ozga: Utworzył nową stronę „{{Leksykon |typ=fiction }}BEZSPISU