← poprzednia wersja

Wersja z 17:48, 22 paź 2016

Linia 1:

{{Leksykon |typ=fiction }}__BEZSPISU__<categorytree mode=all style="float:right; clear:right; margin-left:1ex; border:1px solid gray; padding:0.7ex; background-color:white">Granat (Bibliografia)</categorytree>[[Plik:Granatowiec.png|450px|thumb|left| Mathioli P. O., <i>Herbář neboli bylinář</i>, 1562.]] '''GRANAT''' — w wierzeniach roślina symboliczna.<h2>Nazwa</h2>Jego łacińska nazwa brzmi <i>punica granatum</i>.

−

<h2>Rodowód</h2>W mitologii greckiej granat wyrósł z krwi. Przede wszystkim boga [[Dionizos | Dionizosa]], rozszarpanego przez [[olbrzym | tytanów]]. Inna wersja jednak wymienia Side, dziewczynę, która uciekając przez natarczywością ścigającego ją ojca, popełniła samobójstwo na grobie matki. Inna jeszcze wersja łączy granat z wykastrowanym Agdistisem.

+

<h2>Rodowód</h2>

+

W mitologii greckiej granat wyrósł z krwi. Przede wszystkim boga [[Dionizos | Dionizosa]], rozszarpanego przez [[olbrzym | tytanów]]. Inna wersja jednak wymienia Side, dziewczynę, która uciekając przez natarczywością ścigającego ją ojca, popełniła samobójstwo na grobie matki. Inna jeszcze wersja łączy granat z wykastrowanym Agdistisem.

<h2>Miejsce</h2>

−

Granatowiec rósł w miejscu męki [[Tantal | Tantala]] w [[Tartar | Tartarze]], lecz ów nie mógł spożyć jego owoców, skazany na wieczne męki. <h2>Charakterystyka</h2>W mitologii greckiej i rzymskiej granat wiąże się z symboliką płodności z jednej strony, a więc pełni życia, a z drugiej ze śmiercią.Jako symbol płodności był granat atrybutem bogini [[Hera | Hery]] w Grecji, a w Rzymie [[Junona | Jonony]]. [[Hera]] przedstawiana była z owocem granatu w dłoni. Wieniec z liści granatu nosiła na głowie kapłanka bogini [[Junona | Junony]], Flaminica Dialis w dniu uroczystości na cześć bogini. Zarówno [[Hera]] jak i rzymska [[Junona]] patronowały małżeństwo, a pod ich opiekę oddawały się mężatki. W związku z tym w Grecji i Rzymie granaty wiązały się z obrzędami zaślubin. W Grecji dawno je pannom młodym do zjedzenia, Rzymianki wychodzące za mąż wkładały wieńce z drzewa granatu na głowy. Liczne pestki granatu symbolizowały obfitość, wielką liczbę potomstwa. Jego czerwony miąższ był symbolem miłości. Jako taki granat był przypisywany także [[Afrodyta | Afrodycie]]. Jako symbol śmierci, ale także następującego po tej śmierci odrodzenia, granat pojawia się w mitach opowiadających o jego powstaniu. Dionizos, z którego krwi granat miał wyrosnąć, był bogiem związanym z roślinnością, wegetacją, odrodzeniem, bogiem umierającym i powracającym do życia. Wreszcie pojawia się granat w micie o [[Persefona | Persefonie]]. To jego owoc, podany bogini przez [[Hades | Hadesa]] zatrzymuje ją w krainie umarłych. Ma tam przebywać przez tyle miesięcy w roku, ile spożyła pestek granatu. Jednak uprowadzona do podziemia [[Persefona]], choć zostaje tam zatrzymana właśnie za sprawą spożycia granatu, na wiosnę powraca do świata żywych. Jabłko granatu staje się także jej atrybutem. Granat, jako związany z historią [[Persefona | Persefony]] był symbolem, który pojawiał się na misteriach eleuzyjskich. W Rzymie gliniane figurki przedstawiające owoc granatu składano ze zmarłymi w grobach i przedstawiano na scenach uczt pogrzebowych. Uchodziły za symbol zmartwychwstania.Jabłko granatu pojawia się także w innych mitologiach niosąc podobne znaczenia. Było atrybutem fenickiej [[Tanit]], bogini między innymi płodności. Fenicjanie wiązali granat ze słońcem, symbolizował życie, potęgę oraz odnowę. Nosił takie samo miano jak bóg słońca — <i>rimon</i>. Frygijski [[Attis]] miał narodzić się w sposób cudowny — z owocu granatu, który jego matka, Nana, położyła sobie na łonie. Podobnie jak w świecie grecko-rzymskim, tak i w Chinach granat symbolizował płodność, wielość jego nasion zapowiadała liczne potomstwo. W mitologii chrześcijańskiej granat ma wielorakie, pozytywne znaczenia. Wiązany jest z Matką Boską, ponieważ jego ziarna są tak liczne jak jej przymioty. Z powodu wielkości ziaren zamkniętych w jednej skorupie staje się symbolem wielości w jedności, królestwa bożego, w którym jednoczy się wszystko. Jako owoc okrągły jest symbolem doskonałości. Jego słodkie wnętrze, sok skryty pod twardą skorupą symbolizowało, według św. Ambrożego, doskonałego chrześcijanina, w szczególności kapłana. Czerwony sok granatu wskazywał na krew męczenników. Ponadto, podobnie jak w starożytności, był symbolem zmartwychwstania. Stał się także symbolem zakonu bonifratrów. Według niektórych interpretacji to jabłko granatu było owocem, który zerwała Ewa z drzewa poznania dobra i zła. W mitologii judaistycznej symbolizował wierność zasadom Tory. W Indiach sok z granatu był remedium na bezpłodność.<h2>Literatura</h2><ul><li>Manfred L., <i>Przesłanie symboli w mitach, kulturach i religiach</i>, Warszawa 2011.</li><li>Kaczor I., <i>Kult drzew w tradycji mitologicznej i religijnej starożytnych Greków i Rzymian</i>, [w:] „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica”, nr. 3, Łódź 2001.</li><li>Macioti M. I., <i>Mity i magie ziół</i>, Kraków 2006.</li><li>Stankiewicz L., <i>Ilustrowany słownik mitologii greckiej i rzymskiej</i>, Wrocław 2008.</li><li>Grimal P., <i>Słownik mitologii greckiej i rzymskiej</i>, Wrocław 1997.</li><li>Eberhard W., <i>Symbole chińskie. Słownik</i>, Kraków 1996.</li><li>Forstner D., <i>Świat symboliki chrześcijańskiej</i>, Warszawa 1990.</li><li><i>Leksykon symboli</i>, pod red. Jarosiński R., Warszawa 1991.</li><li>Kopaliński W., <i>Słownik symboli</i>, Warszawa 2006.</li><li>Cirlot J. E., <i>Słownik symboli</i>, Kraków 2007. </li><li>Graves R., <i>Mity greckie</i>, Kraków 2009.</li><li>Kubiak Z., <i>Mitologia grecka</i>, Warszawa 1997.</li></ul>(aut. [[Izabela Ozga]])[[Kategoria: Zielnik]]

+

Granatowiec rósł w miejscu męki [[Tantal | Tantala]] w [[Tartar | Tartarze]], lecz ów nie mógł spożyć jego owoców, skazany na wieczne męki.

+

<h2>Charakterystyka</h2>

+

W mitologii greckiej i rzymskiej granat wiąże się z symboliką płodności z jednej strony, a więc pełni życia, a z drugiej ze śmiercią.

+

Jako symbol płodności był granat atrybutem bogini [[Hera | Hery]] w Grecji, a w Rzymie [[Junona | Jonony]]. [[Hera]] przedstawiana była z owocem granatu w dłoni. Wieniec z liści granatu nosiła na głowie kapłanka bogini [[Junona | Junony]], Flaminica Dialis w dniu uroczystości na cześć bogini. Zarówno [[Hera]] jak i rzymska [[Junona]] patronowały małżeństwo, a pod ich opiekę oddawały się mężatki. W związku z tym w Grecji i Rzymie granaty wiązały się z obrzędami zaślubin. W Grecji dawno je pannom młodym do zjedzenia, Rzymianki wychodzące za mąż wkładały wieńce z drzewa granatu na głowy. Liczne pestki granatu symbolizowały obfitość, wielką liczbę potomstwa. Jego czerwony miąższ był symbolem miłości. Jako taki granat był przypisywany także [[Afrodyta | Afrodycie]].

+

Jako symbol śmierci, ale także następującego po tej śmierci odrodzenia, granat pojawia się w mitach opowiadających o jego powstaniu. Dionizos, z którego krwi granat miał wyrosnąć, był bogiem związanym z roślinnością, wegetacją, odrodzeniem, bogiem umierającym i powracającym do życia. Wreszcie pojawia się granat w micie o [[Persefona | Persefonie]]. To jego owoc, podany bogini przez [[Hades | Hadesa]] zatrzymuje ją w krainie umarłych. Ma tam przebywać przez tyle miesięcy w roku, ile spożyła pestek granatu. Jednak uprowadzona do podziemia [[Persefona]], choć zostaje tam zatrzymana właśnie za sprawą spożycia granatu, na wiosnę powraca do świata żywych. Jabłko granatu staje się także jej atrybutem. Granat, jako związany z historią [[Persefona | Persefony]] był symbolem, który pojawiał się na misteriach eleuzyjskich. W Rzymie gliniane figurki przedstawiające owoc granatu składano ze zmarłymi w grobach i przedstawiano na scenach uczt pogrzebowych. Uchodziły za symbol zmartwychwstania.

+

Jabłko granatu pojawia się także w innych mitologiach niosąc podobne znaczenia. Było atrybutem fenickiej [[Tanit]], bogini między innymi płodności. Fenicjanie wiązali granat ze słońcem, symbolizował życie, potęgę oraz odnowę. Nosił takie samo miano jak bóg słońca — <i>rimon</i>. Frygijski [[Attis]] miał narodzić się w sposób cudowny — z owocu granatu, który jego matka, Nana, położyła sobie na łonie. Podobnie jak w świecie grecko-rzymskim, tak i w Chinach granat symbolizował płodność, wielość jego nasion zapowiadała liczne potomstwo.

+

W mitologii chrześcijańskiej granat ma wielorakie, pozytywne znaczenia. Wiązany jest z Matką Boską, ponieważ jego ziarna są tak liczne jak jej przymioty. Z powodu wielkości ziaren zamkniętych w jednej skorupie staje się symbolem wielości w jedności, królestwa bożego, w którym jednoczy się wszystko. Jako owoc okrągły jest symbolem doskonałości. Jego słodkie wnętrze, sok skryty pod twardą skorupą symbolizowało, według św. Ambrożego, doskonałego chrześcijanina, w szczególności kapłana. Czerwony sok granatu wskazywał na krew męczenników. Ponadto, podobnie jak w starożytności, był symbolem zmartwychwstania. Stał się także symbolem zakonu bonifratrów. Według niektórych interpretacji to jabłko granatu było owocem, który zerwała Ewa z drzewa poznania dobra i zła. W mitologii judaistycznej symbolizował wierność zasadom Tory.

+

W Indiach sok z granatu był remedium na bezpłodność.

+

<h2>Literatura</h2>

+

<ul><li>Manfred L., <i>Przesłanie symboli w mitach, kulturach i religiach</i>, Warszawa 2011.</li>

+

<li>Kaczor I., <i>Kult drzew w tradycji mitologicznej i religijnej starożytnych Greków i Rzymian</i>, [w:] „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica”, nr. 3, Łódź 2001.</li>

+

<li>Macioti M. I., <i>Mity i magie ziół</i>, Kraków 2006.</li>

+

<li>Stankiewicz L., <i>Ilustrowany słownik mitologii greckiej i rzymskiej</i>, Wrocław 2008.</li>

+

<li>Grimal P., <i>Słownik mitologii greckiej i rzymskiej</i>, Wrocław 1997.</li>

+

<li>Eberhard W., <i>Symbole chińskie. Słownik</i>, Kraków 1996.</li>

+

<li>Forstner D., <i>Świat symboliki chrześcijańskiej</i>, Warszawa 1990.</li>

+

<li><i>Leksykon symboli</i>, pod red. Jarosiński R., Warszawa 1991.</li>

+

<li>Kopaliński W., <i>Słownik symboli</i>, Warszawa 2006.</li><li>Cirlot J. E., <i>Słownik symboli</i>, Kraków 2007. </li>

+

<li>Graves R., <i>Mity greckie</i>, Kraków 2009.</li>

+

<li>Kubiak Z., <i>Mitologia grecka</i>, Warszawa 1997.</li></ul>

+

(aut. [[Izabela Ozga]])

+

[[Kategoria: Zielnik]]

Granatowiec - Historia wersji

I.ozga o 17:52, 22 paź 2016

I.ozga o 17:48, 22 paź 2016

I.ozga: Utworzył nową stronę „ {{Leksykon |typ=fiction }}BEZSPISU

← poprzednia wersja		Wersja z 17:52, 22 paź 2016
Linia 1:		Linia 1:
−	{{Leksykon \|typ=fiction }}__BEZSPISU__<categorytree mode=all style="float:right; clear:right; margin-left:1ex; border:1px solid gray; padding:0.7ex; background-color:white">~~Granat~~ (Bibliografia)</categorytree>[[Plik:Granatowiec.png\|450px\|thumb\|left\| Mathioli P. O., <i>Herbář neboli bylinář</i>, 1562.]] '''~~GRANAT~~''' — w wierzeniach roślina symboliczna.<h2>Nazwa</h2>Jego łacińska nazwa brzmi <i>punica granatum</i>.	+	{{Leksykon \|typ=fiction }}__BEZSPISU__<categorytree mode=all style="float:right; clear:right; margin-left:1ex; border:1px solid gray; padding:0.7ex; background-color:white">Granatowiec (Bibliografia)</categorytree>[[Plik:Granatowiec.png\|450px\|thumb\|left\| Mathioli P. O., <i>Herbář neboli bylinář</i>, 1562.]] '''GRANATOWIEC''' — w wierzeniach roślina symboliczna.<h2>Nazwa</h2>Jego łacińska nazwa brzmi <i>punica granatum</i>.

	<h2>Rodowód</h2>		<h2>Rodowód</h2>

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
   {{Leksykon |typ=fiction }}__BEZSPISU__<categorytree mode=all style="float:right; clear:right; margin-left:1ex; border:1px solid gray; padding:0.7ex; background-color:white">Granat  (Bibliografia)</categorytree>[[Plik:Granatowiec.png|450px|thumb|left| Mathioli P. O., <i>Herbář neboli bylinář</i>, 1562.]] '''GRANAT''' — w wierzeniach roślina symboliczna.<h2>Nazwa</h2>Jego łacińska nazwa brzmi <i>punica granatum</i>.
-<h2>Rodowód</h2>W mitologii greckiej granat wyrósł z krwi. Przede wszystkim boga [[Dionizos | Dionizosa]], rozszarpanego przez [[olbrzym | tytanów]]. Inna wersja jednak wymienia Side, dziewczynę, która uciekając przez natarczywością ścigającego ją ojca, popełniła samobójstwo na grobie matki.  Inna jeszcze wersja łączy granat z wykastrowanym Agdistisem.
+<h2>Rodowód</h2>
 <h2>Miejsce</h2>
-Granatowiec rósł  w miejscu męki [[Tantal | Tantala]] w [[Tartar | Tartarze]], lecz ów nie mógł spożyć jego owoców, skazany na wieczne męki. <h2>Charakterystyka</h2>W mitologii greckiej i rzymskiej granat wiąże się z symboliką płodności z jednej strony, a więc pełni życia, a z drugiej ze śmiercią.Jako symbol płodności był granat atrybutem bogini [[Hera | Hery]] w Grecji, a w Rzymie [[Junona | Jonony]]. [[Hera]] przedstawiana była z owocem granatu w dłoni. Wieniec z liści granatu nosiła na głowie kapłanka bogini [[Junona | Junony]], Flaminica Dialis w dniu uroczystości na cześć bogini. Zarówno [[Hera]] jak i rzymska [[Junona]] patronowały małżeństwo, a pod ich opiekę oddawały się mężatki. W związku z tym w Grecji i Rzymie granaty wiązały się z obrzędami zaślubin. W Grecji dawno je pannom młodym do zjedzenia, Rzymianki wychodzące za mąż wkładały wieńce z drzewa granatu na głowy. Liczne pestki granatu symbolizowały obfitość, wielką liczbę potomstwa.  Jego czerwony miąższ był symbolem miłości. Jako taki granat był przypisywany także [[Afrodyta | Afrodycie]]. Jako symbol śmierci, ale także następującego po tej śmierci odrodzenia, granat pojawia się w mitach opowiadających o jego powstaniu. Dionizos, z którego krwi granat miał wyrosnąć, był bogiem związanym z roślinnością, wegetacją, odrodzeniem, bogiem umierającym i powracającym do życia. Wreszcie pojawia się granat w micie o [[Persefona | Persefonie]]. To jego owoc, podany bogini przez [[Hades | Hadesa]] zatrzymuje ją w krainie umarłych. Ma tam przebywać przez tyle miesięcy w roku, ile spożyła pestek granatu. Jednak uprowadzona do podziemia [[Persefona]], choć zostaje tam zatrzymana właśnie za sprawą spożycia granatu, na wiosnę powraca do świata żywych. Jabłko granatu staje się także jej atrybutem.  Granat, jako związany z historią [[Persefona | Persefony]] był symbolem, który pojawiał się na misteriach eleuzyjskich. W Rzymie gliniane figurki przedstawiające owoc granatu składano ze zmarłymi w grobach i przedstawiano na scenach uczt pogrzebowych. Uchodziły za symbol zmartwychwstania.Jabłko granatu pojawia się także w innych mitologiach niosąc podobne znaczenia. Było atrybutem fenickiej [[Tanit]], bogini między innymi płodności. Fenicjanie wiązali granat ze słońcem, symbolizował życie, potęgę oraz odnowę. Nosił takie samo miano jak bóg słońca — <i>rimon</i>. Frygijski [[Attis]] miał narodzić się w sposób cudowny — z owocu granatu, który jego matka, Nana, położyła sobie na łonie.  Podobnie jak w świecie grecko-rzymskim, tak i w Chinach granat symbolizował płodność, wielość jego nasion zapowiadała liczne potomstwo. W mitologii chrześcijańskiej granat ma wielorakie, pozytywne znaczenia. Wiązany jest z Matką Boską,  ponieważ jego ziarna są tak liczne jak jej przymioty. Z powodu wielkości ziaren zamkniętych w jednej skorupie staje się symbolem wielości w jedności, królestwa bożego, w którym jednoczy się wszystko. Jako owoc okrągły jest symbolem doskonałości. Jego słodkie wnętrze, sok skryty pod twardą skorupą symbolizowało, według św. Ambrożego, doskonałego chrześcijanina, w szczególności kapłana. Czerwony sok granatu wskazywał na krew męczenników. Ponadto, podobnie jak w starożytności, był symbolem zmartwychwstania. Stał się także symbolem zakonu bonifratrów. Według niektórych interpretacji to jabłko granatu było owocem, który zerwała Ewa z drzewa poznania dobra i zła. W mitologii judaistycznej symbolizował wierność zasadom Tory. W Indiach sok z granatu był remedium na bezpłodność.<h2>Literatura</h2><ul><li>Manfred L., <i>Przesłanie symboli w mitach, kulturach i religiach</i>, Warszawa 2011.</li><li>Kaczor I., <i>Kult drzew w tradycji mitologicznej i religijnej starożytnych Greków i Rzymian</i>, [w:] „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica”, nr. 3, Łódź 2001.</li><li>Macioti M. I., <i>Mity i magie ziół</i>, Kraków 2006.</li><li>Stankiewicz L., <i>Ilustrowany słownik mitologii greckiej i rzymskiej</i>, Wrocław 2008.</li><li>Grimal P., <i>Słownik mitologii greckiej i rzymskiej</i>, Wrocław 1997.</li><li>Eberhard W., <i>Symbole chińskie. Słownik</i>, Kraków 1996.</li><li>Forstner D., <i>Świat symboliki chrześcijańskiej</i>, Warszawa 1990.</li><li><i>Leksykon symboli</i>, pod red. Jarosiński R., Warszawa 1991.</li><li>Kopaliński W., <i>Słownik symboli</i>, Warszawa 2006.</li><li>Cirlot J. E., <i>Słownik symboli</i>,  Kraków 2007. </li><li>Graves R., <i>Mity greckie</i>, Kraków 2009.</li><li>Kubiak Z., <i>Mitologia grecka</i>, Warszawa 1997.</li></ul>(aut. [[Izabela Ozga]])[[Kategoria: Zielnik]]
+Granatowiec rósł  w miejscu męki [[Tantal | Tantala]] w [[Tartar | Tartarze]], lecz ów nie mógł spożyć jego owoców, skazany na wieczne męki.

Granatowiec - Historia wersji

I.ozga o 17:52, 22 paź 2016

I.ozga o 17:48, 22 paź 2016

I.ozga: Utworzył nową stronę „ {{Leksykon |typ=fiction }}__BEZSPISU__

I.ozga: Utworzył nową stronę „ {{Leksykon |typ=fiction }}BEZSPISU