Legendy arturiańskie - Historia wersji

I.ozga o 21:36, 16 lut 2014

2014-02-16T21:36:41Z

I.ozga o 11:16, 20 lut 2013

2013-02-20T11:16:14Z

I.ozga o 11:15, 20 lut 2013

2013-02-20T11:15:29Z

I.ozga o 11:14, 20 lut 2013

2013-02-20T11:14:36Z

I.ozga o 11:13, 20 lut 2013

2013-02-20T11:13:22Z

I.ozga o 11:12, 20 lut 2013

2013-02-20T11:12:21Z

I.ozga o 11:06, 20 lut 2013

2013-02-20T11:06:29Z

I.ozga o 11:05, 20 lut 2013

2013-02-20T11:05:02Z

I.ozga o 12:51, 12 sty 2013

2013-01-12T12:51:48Z

I.ozga o 10:52, 8 sty 2013

2013-01-08T10:52:08Z

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 {{Leksykon
 |typ=fiction
-}}<categorytree mode=all style="float:right; clear:right; margin-left:1ex; border:1px solid gray; padding:0.7ex; background-color:white">Legendy arturiańskie</categorytree>[[Plik:Le-Morte-Darthur.jpg|300px|thumb|left|Okładka autorstwa Aubreya Beardsley do dziewiętnastowiecznego wydania ''Le Morte Darthur'' Thomasa Malory'ego]] '''LEGENDY ARTURIAŃSKIE''' – cykl opowieści o [[Król Artur | królu Arturze]] i [[Rycerze Okrągłego Stołu | Rycerzach Okrągłego Stołu]], łączący w sobie elementy mitologii celtyckiej, religii chrześcijańskiej oraz średniowiecznej kultury rycerskiej i dworskiej.
+}}<categorytree mode=all style="float:right; clear:right; margin-left:1ex; border:1px solid gray; padding:0.7ex; background-color:white">Legendy arturiańskie (Bibliografia)</categorytree>[[Plik:Le-Morte-Darthur.jpg|300px|thumb|left|Okładka autorstwa Aubreya Beardsley do dziewiętnastowiecznego wydania ''Le Morte Darthur'' Thomasa Malory'ego]] '''LEGENDY ARTURIAŃSKIE''' – cykl opowieści o [[Król Artur | królu Arturze]] i [[Rycerze Okrągłego Stołu | Rycerzach Okrągłego Stołu]], łączący w sobie elementy mitologii celtyckiej, religii chrześcijańskiej oraz średniowiecznej kultury rycerskiej i dworskiej.
 Legendy arturiańskie, początkowo przekazywane przez tradycję ustną, zostały zebrane w XII wieku przez Geoffreya z Monmouth w jego dziele ''Historia królów brytyjskich'' (''Historia Regnum Britanniae''), czerpiącym z pierwszych źródeł pisanych na ten temat, datowanych na początki dziewiątego wieku i pochodzących z ''Historii Brytów'' (''Historia Brittonum'') kronikarza Nenniusa. Geoffrey jest także autorem ''Przepowiedni Merlina'' (''Prophetiae Merlini'')  i ''Żywotu Merlina'' (''Vita Merlini''). Znalazł licznych kontynuatorów, między innymi w osobach, tworzącego u schyłku dwunastego wieku, Chrétiena de Troyes (''Erek i Enida'' oryg. ''Érec et Énide'', ''Cligès'', ''Lancelot'', ''Iwajn'' oryg. ''Yvain'', oraz ''Percewal''), Robercie de Boron, autorze takich, powstałych w trzynastym wieku, utworów jak ''Józef z Arymatei'', ''Merlin'' i ''Percewal''. W tym samym czasie powstawały również cztery kontynuacje powieści Chrétiena de Troyes - ''Kontynuacja Gowena'', anonimowego autora, ''Kontynuacja Percewala'', Wauchiera de Denaina, Kontynuacja Gerberta de Montreuil oraz ostatnia, kontynuacja Manessiera. Na trzynasty wiek datuje się cykl wulgaty, obejmujący utwory anonimowych autorów  ''Post-Vulgate Merlin'' i ''Vulgate Mort Artu'' a także, również anonimowego autora, ''Perlesvaus'' oraz ''Parsifala'' Wolframa von Eschenbacha. W piętnastym wieku Thomasa Malory pisze ''Le Morte Darthur'', czyli ''Śmierć Artura''.

@@ Linia 3: / Linia 3: @@
 }}<categorytree mode=all style="float:right; clear:right; margin-left:1ex; border:1px solid gray; padding:0.7ex; background-color:white">Legendy arturiańskie</categorytree>[[Plik:Le-Morte-Darthur.jpg|300px|thumb|left|Okładka autorstwa Aubreya Beardsley do dziewiętnastowiecznego wydania ''Le Morte Darthur'' Thomasa Malory'ego]] '''LEGENDY ARTURIAŃSKIE''' – cykl opowieści o [[Król Artur | królu Arturze]] i [[Rycerze Okrągłego Stołu | Rycerzach Okrągłego Stołu]], łączący w sobie elementy mitologii celtyckiej, religii chrześcijańskiej oraz średniowiecznej kultury rycerskiej i dworskiej.
-Legendy arturiańskie, początkowo przekazywane przez tradycję ustną, zostały zebrane w XII wieku przez Geoffreya z Monmouth w jego dziele ''Historia królów brytyjskich'' (''Historia Regnum Britanniae''), czerpiącym z pierwszych źródeł pisanych na ten temat, datowanych na początki dziewiątego wieku i pochodzących z ''Historii Brytów'' (''Historia Brittonum'') kronikarza Nenniusa. Geoffrey jest także autorem ''Przepowiedni Merlina'' (''Prophetiae Merlini'')  i ''Żywotu Merlina'' (''Vita Merlini''). Znalazł licznych kontynuatorów, między innymi w osobach, tworzącego u schyłku dwunastego wieku, Chrétiena de Troyes (''Erek i Enida'' oryg. ''Érec et Énide'', ''Cligès'', ''Lancelot'', ''Iwajn'' oryg. ''Yvain'', oraz ''Percewal''), Robercie de Boron, autorze takich, powstałych w trzynastym wieku, utworów jak ''Józef z Arymatei'', ''Merlin'' i ''Percewal''. W tym samym czasie powstawały również cztery kontynuacje powieści Chrétiena de Troyes - ''Kontynuacja Gowena'', anonimowego autora, ''Kontynuacja Percewala'', Wauchiera de Denaina, Kontynuacja Gerberta de Montreuil oraz ostatnia, kontynuacja Manessiera. Na trzynasty wiek datuje się cykl wulgaty, obejmujący utwory anonimowych autorów  ''Post-Vulgate Merlin'' i ''Vulgate Mort Artu'' a także, również anonimowego autora, ''Perlesvaus'' oraz ''Parsifal'' Wolframa von Eschenbacha. W piętnastym wieku Thomasa Malory pisze ''Le Morte Darthur'', czyli ''Śmierć Artura''.
+Legendy arturiańskie, początkowo przekazywane przez tradycję ustną, zostały zebrane w XII wieku przez Geoffreya z Monmouth w jego dziele ''Historia królów brytyjskich'' (''Historia Regnum Britanniae''), czerpiącym z pierwszych źródeł pisanych na ten temat, datowanych na początki dziewiątego wieku i pochodzących z ''Historii Brytów'' (''Historia Brittonum'') kronikarza Nenniusa. Geoffrey jest także autorem ''Przepowiedni Merlina'' (''Prophetiae Merlini'')  i ''Żywotu Merlina'' (''Vita Merlini''). Znalazł licznych kontynuatorów, między innymi w osobach, tworzącego u schyłku dwunastego wieku, Chrétiena de Troyes (''Erek i Enida'' oryg. ''Érec et Énide'', ''Cligès'', ''Lancelot'', ''Iwajn'' oryg. ''Yvain'', oraz ''Percewal''), Robercie de Boron, autorze takich, powstałych w trzynastym wieku, utworów jak ''Józef z Arymatei'', ''Merlin'' i ''Percewal''. W tym samym czasie powstawały również cztery kontynuacje powieści Chrétiena de Troyes - ''Kontynuacja Gowena'', anonimowego autora, ''Kontynuacja Percewala'', Wauchiera de Denaina, Kontynuacja Gerberta de Montreuil oraz ostatnia, kontynuacja Manessiera. Na trzynasty wiek datuje się cykl wulgaty, obejmujący utwory anonimowych autorów  ''Post-Vulgate Merlin'' i ''Vulgate Mort Artu'' a także, również anonimowego autora, ''Perlesvaus'' oraz ''Parsifala'' Wolframa von Eschenbacha. W piętnastym wieku Thomasa Malory pisze ''Le Morte Darthur'', czyli ''Śmierć Artura''.
 Znamy nam dziś kanon arturiańskich składa się z licznych epizodów. Główna oś fabularna opowieści skupiona jest wokół  [[król Artur | króla Artura]] oraz [[Rycerze Okrągłego Stołu | Rycerzy Okrągłego Stołu]], jego rządów i upadku na skutek spisku i zdrady [[Mordred | Mordreda]]. Stopniowo kolejni twórcy sięgają do tradycji celtyckiej i wzbogacają różne wątki.  Chrétien de Troyes wprowadza do legend arturiańskich motyw miłości [[Lancelot | Lancelota]] i [[Ginewra | Ginewry]] a także świętego [[Graal | Graala]].  Autor [[Józefa z Arymatei]], [[Merlin | Merlina]] i [[Parsifal | Parsifala]], Robert de Boron, po raz pierwszy mówi o magicznym [[Miecz  z Kamienia | Mieczu z Kamienia]], wprowadza również wiele wątków chrześcijańskich, łącząc między innymi [[Graal | Graala]] z osobą Chrystusa i [[Józef z Arymatei | Józefa z Arymatei]]. Do dzieł Roberta de Borona nawiązuje cykl wulgaty. Wtedy też miłość [[Lancelot | Lancelota]] do [[Ginewra | Ginewry]] staje się, obok zdrady [[Mordred | Mordreda]], jedną z przyczyn upadku królestwa. Również [[Morgana Le Fay | Morgana]] uczestniczy w spisku przeciwko [[Król Artur | królowi Arturowi]]. Późniejsze opowieści łączą dzieje Tristana i Izoldy z opowieściami o królu [[Król Artur | Arturze]]. U Thomasa Malory szczególne miejsca zajmują nawiązania do mitologii celtyckiej.

@@ Linia 3: / Linia 3: @@
 }}<categorytree mode=all style="float:right; clear:right; margin-left:1ex; border:1px solid gray; padding:0.7ex; background-color:white">Legendy arturiańskie</categorytree>[[Plik:Le-Morte-Darthur.jpg|300px|thumb|left|Okładka autorstwa Aubreya Beardsley do dziewiętnastowiecznego wydania ''Le Morte Darthur'' Thomasa Malory'ego]] '''LEGENDY ARTURIAŃSKIE''' – cykl opowieści o [[Król Artur | królu Arturze]] i [[Rycerze Okrągłego Stołu | Rycerzach Okrągłego Stołu]], łączący w sobie elementy mitologii celtyckiej, religii chrześcijańskiej oraz średniowiecznej kultury rycerskiej i dworskiej.
-Legendy arturiańskie, początkowo przekazywane przez tradycję ustną, zostały zebrane w XII wieku przez Geoffreya z Monmouth w jego dziele ''Historia królów brytyjskich'' (''Historia Regnum Britanniae''), czerpiącym z pierwszych źródeł pisanych na ten temat, datowanych na początki dziewiątego wieku i pochodzących z ''Historii Brytów'' (''Historia Brittonum'') kronikarza Nenniusa. Geoffrey jest także autorem ''Przepowiedni Merlina'' (''Prophetiae Merlini'')  i ''Żywotu Merlina'' (''Vita Merlini''). Znalazł licznych kontynuatorów, między innymi w osobach, tworzącego u schyłku dwunastego wieku Chrétiena de Troyes (''Erek i Enida'' oryg. ''Érec et Énide'', ''Cligès'', ''Lancelot'', ''Iwajn'' oryg. ''Yvain'', oraz ''Percewal''), Robercie de Boron, autorze takich, powstałych w trzynastym wieku, utworów jak ''Józef z Arymatei'', ''Merlin'' i ''Percewal''. W tym samym czasie powstawały również cztery kontynuacje powieści Chrétiena de Troyes - ''Kontynuacja Gowena'', anonimowego autora, ''Kontynuacja Percewala'', Wauchiera de Denaina, Kontynuacja Gerberta de Montreuil oraz ostatnia, kontynuacja Manessiera. W trzynastym wieku powstaje cykl wulgaty, obejmującym utwory anonimowych autorów  ''Post-Vulgate Merlin'' i ''Vulgate Mort Artu'' a także, również anonimowego autora, ''Perlesvaus'' oraz ''Parsifal'' Wolframa von Eschenbacha. W piętnastym wieku Thomasa Malory pisze ''Le Morte Darthur'', czyli ''Śmierć Artura''.
+Legendy arturiańskie, początkowo przekazywane przez tradycję ustną, zostały zebrane w XII wieku przez Geoffreya z Monmouth w jego dziele ''Historia królów brytyjskich'' (''Historia Regnum Britanniae''), czerpiącym z pierwszych źródeł pisanych na ten temat, datowanych na początki dziewiątego wieku i pochodzących z ''Historii Brytów'' (''Historia Brittonum'') kronikarza Nenniusa. Geoffrey jest także autorem ''Przepowiedni Merlina'' (''Prophetiae Merlini'')  i ''Żywotu Merlina'' (''Vita Merlini''). Znalazł licznych kontynuatorów, między innymi w osobach, tworzącego u schyłku dwunastego wieku, Chrétiena de Troyes (''Erek i Enida'' oryg. ''Érec et Énide'', ''Cligès'', ''Lancelot'', ''Iwajn'' oryg. ''Yvain'', oraz ''Percewal''), Robercie de Boron, autorze takich, powstałych w trzynastym wieku, utworów jak ''Józef z Arymatei'', ''Merlin'' i ''Percewal''. W tym samym czasie powstawały również cztery kontynuacje powieści Chrétiena de Troyes - ''Kontynuacja Gowena'', anonimowego autora, ''Kontynuacja Percewala'', Wauchiera de Denaina, Kontynuacja Gerberta de Montreuil oraz ostatnia, kontynuacja Manessiera. Na trzynasty wiek datuje się cykl wulgaty, obejmujący utwory anonimowych autorów  ''Post-Vulgate Merlin'' i ''Vulgate Mort Artu'' a także, również anonimowego autora, ''Perlesvaus'' oraz ''Parsifal'' Wolframa von Eschenbacha. W piętnastym wieku Thomasa Malory pisze ''Le Morte Darthur'', czyli ''Śmierć Artura''.
 Znamy nam dziś kanon arturiańskich składa się z licznych epizodów. Główna oś fabularna opowieści skupiona jest wokół  [[król Artur | króla Artura]] oraz [[Rycerze Okrągłego Stołu | Rycerzy Okrągłego Stołu]], jego rządów i upadku na skutek spisku i zdrady [[Mordred | Mordreda]]. Stopniowo kolejni twórcy sięgają do tradycji celtyckiej i wzbogacają różne wątki.  Chrétien de Troyes wprowadza do legend arturiańskich motyw miłości [[Lancelot | Lancelota]] i [[Ginewra | Ginewry]] a także świętego [[Graal | Graala]].  Autor [[Józefa z Arymatei]], [[Merlin | Merlina]] i [[Parsifal | Parsifala]], Robert de Boron, po raz pierwszy mówi o magicznym [[Miecz  z Kamienia | Mieczu z Kamienia]], wprowadza również wiele wątków chrześcijańskich, łącząc między innymi [[Graal | Graala]] z osobą Chrystusa i [[Józef z Arymatei | Józefa z Arymatei]]. Do dzieł Roberta de Borona nawiązuje cykl wulgaty. Wtedy też miłość [[Lancelot | Lancelota]] do [[Ginewra | Ginewry]] staje się, obok zdrady [[Mordred | Mordreda]], jedną z przyczyn upadku królestwa. Również [[Morgana Le Fay | Morgana]] uczestniczy w spisku przeciwko [[Król Artur | królowi Arturowi]]. Późniejsze opowieści łączą dzieje Tristana i Izoldy z opowieściami o królu [[Król Artur | Arturze]]. U Thomasa Malory szczególne miejsca zajmują nawiązania do mitologii celtyckiej.

@@ Linia 3: / Linia 3: @@
 }}<categorytree mode=all style="float:right; clear:right; margin-left:1ex; border:1px solid gray; padding:0.7ex; background-color:white">Legendy arturiańskie</categorytree>[[Plik:Le-Morte-Darthur.jpg|300px|thumb|left|Okładka autorstwa Aubreya Beardsley do dziewiętnastowiecznego wydania ''Le Morte Darthur'' Thomasa Malory'ego]] '''LEGENDY ARTURIAŃSKIE''' – cykl opowieści o [[Król Artur | królu Arturze]] i [[Rycerze Okrągłego Stołu | Rycerzach Okrągłego Stołu]], łączący w sobie elementy mitologii celtyckiej, religii chrześcijańskiej oraz średniowiecznej kultury rycerskiej i dworskiej.
-Legendy arturiańskie, początkowo przekazywane przez tradycję ustną, zostały zebrane w XII wieku przez Geoffreya z Monmouth w jego dziele ''Historia królów brytyjskich'' (''Historia Regnum Britanniae''), czerpiącym z pierwszych źródeł pisanych na ten temat, datowanych na początki dziewiątego wieku i pochodzących z ''Historii Brytów'' (''Historia Brittonum'') kronikarza Nenniusa. Geoffrey jest także autorem ''Przepowiedni Merlina'' (''Prophetiae Merlini'')  i ''Żywotu Merlina'' (''Vita Merlini''). Znalazł licznych kontynuatorów, między innymi w osobach, tworzącego u schyłku dwunastego wieku Chrétiena de Troyes (''Erek i Enida'' oryg. ''Érec et Énide'', ''Cligès'', ''Lancelot'', ''Iwajn'' oryg. ''Yvain'', oraz ''Percewal''), Robercie de Boron, autorze takich, powstałych w trzynastym wieku, utworów jak ''Józef z Arymatei'', ''Merlin'' i ''Percewal''. W tym samym czasie powstawały cztery kontynuacje powieści Chrétiena de Troyes - ''Kontynuacja Gowena'', anonimowego autora, ''Kontynuacja Percewala'', Wauchiera de Denaina, Kontynuacja Gerberta de Montreuil oraz ostatnia, kontynuacja Manessiera. W trzynastym wieku powstaje cykl wulgaty, obejmującym utwory anonimowych autorów  ''Post-Vulgate Merlin'' i ''Vulgate Mort Artu'' a także , również anonimowego autora ''Perlesvaus'' oraz ''Parsifal'' Wolframa von Eschenbacha. W piętnastym wieku Thomasa Malory pisze ''Le Morte Darthur'', czyli ''Śmierć Artura''.
+Legendy arturiańskie, początkowo przekazywane przez tradycję ustną, zostały zebrane w XII wieku przez Geoffreya z Monmouth w jego dziele ''Historia królów brytyjskich'' (''Historia Regnum Britanniae''), czerpiącym z pierwszych źródeł pisanych na ten temat, datowanych na początki dziewiątego wieku i pochodzących z ''Historii Brytów'' (''Historia Brittonum'') kronikarza Nenniusa. Geoffrey jest także autorem ''Przepowiedni Merlina'' (''Prophetiae Merlini'')  i ''Żywotu Merlina'' (''Vita Merlini''). Znalazł licznych kontynuatorów, między innymi w osobach, tworzącego u schyłku dwunastego wieku Chrétiena de Troyes (''Erek i Enida'' oryg. ''Érec et Énide'', ''Cligès'', ''Lancelot'', ''Iwajn'' oryg. ''Yvain'', oraz ''Percewal''), Robercie de Boron, autorze takich, powstałych w trzynastym wieku, utworów jak ''Józef z Arymatei'', ''Merlin'' i ''Percewal''. W tym samym czasie powstawały również cztery kontynuacje powieści Chrétiena de Troyes - ''Kontynuacja Gowena'', anonimowego autora, ''Kontynuacja Percewala'', Wauchiera de Denaina, Kontynuacja Gerberta de Montreuil oraz ostatnia, kontynuacja Manessiera. W trzynastym wieku powstaje cykl wulgaty, obejmującym utwory anonimowych autorów  ''Post-Vulgate Merlin'' i ''Vulgate Mort Artu'' a także, również anonimowego autora, ''Perlesvaus'' oraz ''Parsifal'' Wolframa von Eschenbacha. W piętnastym wieku Thomasa Malory pisze ''Le Morte Darthur'', czyli ''Śmierć Artura''.
 Znamy nam dziś kanon arturiańskich składa się z licznych epizodów. Główna oś fabularna opowieści skupiona jest wokół  [[król Artur | króla Artura]] oraz [[Rycerze Okrągłego Stołu | Rycerzy Okrągłego Stołu]], jego rządów i upadku na skutek spisku i zdrady [[Mordred | Mordreda]]. Stopniowo kolejni twórcy sięgają do tradycji celtyckiej i wzbogacają różne wątki.  Chrétien de Troyes wprowadza do legend arturiańskich motyw miłości [[Lancelot | Lancelota]] i [[Ginewra | Ginewry]] a także świętego [[Graal | Graala]].  Autor [[Józefa z Arymatei]], [[Merlin | Merlina]] i [[Parsifal | Parsifala]], Robert de Boron, po raz pierwszy mówi o magicznym [[Miecz  z Kamienia | Mieczu z Kamienia]], wprowadza również wiele wątków chrześcijańskich, łącząc między innymi [[Graal | Graala]] z osobą Chrystusa i [[Józef z Arymatei | Józefa z Arymatei]]. Do dzieł Roberta de Borona nawiązuje cykl wulgaty. Wtedy też miłość [[Lancelot | Lancelota]] do [[Ginewra | Ginewry]] staje się, obok zdrady [[Mordred | Mordreda]], jedną z przyczyn upadku królestwa. Również [[Morgana Le Fay | Morgana]] uczestniczy w spisku przeciwko [[Król Artur | królowi Arturowi]]. Późniejsze opowieści łączą dzieje Tristana i Izoldy z opowieściami o królu [[Król Artur | Arturze]]. U Thomasa Malory szczególne miejsca zajmują nawiązania do mitologii celtyckiej.

@@ Linia 5: / Linia 5: @@
 Legendy arturiańskie, początkowo przekazywane przez tradycję ustną, zostały zebrane w XII wieku przez Geoffreya z Monmouth w jego dziele ''Historia królów brytyjskich'' (''Historia Regnum Britanniae''), czerpiącym z pierwszych źródeł pisanych na ten temat, datowanych na początki dziewiątego wieku i pochodzących z ''Historii Brytów'' (''Historia Brittonum'') kronikarza Nenniusa. Geoffrey jest także autorem ''Przepowiedni Merlina'' (''Prophetiae Merlini'')  i ''Żywotu Merlina'' (''Vita Merlini''). Znalazł licznych kontynuatorów, między innymi w osobach, tworzącego u schyłku dwunastego wieku Chrétiena de Troyes (''Erek i Enida'' oryg. ''Érec et Énide'', ''Cligès'', ''Lancelot'', ''Iwajn'' oryg. ''Yvain'', oraz ''Percewal''), Robercie de Boron, autorze takich, powstałych w trzynastym wieku, utworów jak ''Józef z Arymatei'', ''Merlin'' i ''Percewal''. W tym samym czasie powstawały cztery kontynuacje powieści Chrétiena de Troyes - ''Kontynuacja Gowena'', anonimowego autora, ''Kontynuacja Percewala'', Wauchiera de Denaina, Kontynuacja Gerberta de Montreuil oraz ostatnia, kontynuacja Manessiera. W trzynastym wieku powstaje cykl wulgaty, obejmującym utwory anonimowych autorów  ''Post-Vulgate Merlin'' i ''Vulgate Mort Artu'' a także , również anonimowego autora ''Perlesvaus'' oraz ''Parsifal'' Wolframa von Eschenbacha. W piętnastym wieku Thomasa Malory pisze ''Le Morte Darthur'', czyli ''Śmierć Artura''.
-Znamy nam dziś kanon arturiańskich składa się z licznych epizodów. Główna oś fabularna opowieści skupiona jest wokół  [[król Artur | króla Artura]] oraz [[Rycerze Okrągłego Stołu | Rycerzy Okrągłego Stołu]], jego rządów i upadku na skutek spisku i zdrady [[Mordred | Mordreda]]. Stopniowo kolejni twórcy sięgają do tradycji celtyckiej i wzbogacają różne wątki.  Chrétien de Troyes wprowadza do legend arturiańskich motyw miłości [[Lancelot | Lancelota]] i [[Ginewra | Ginewry]] a także świętego [[Graal | Graala]].  Autor [[Józefa z Arymatei]], [[Merlin | Merlina]] i [[Parsifal | Parsifala]], Robert de Boron, po raz pierwszy mówi o magicznym [[Miecz  z Kamienia | Mieczu z Kamienia]], wprowadza również wiele wątków chrześcijańskich, łącząc między innymi [[Graal | Graala]] z osobą Chrystusa. Do dzieł Roberta de Borona nawiązuje cykl wulgaty. Wtedy też miłość [[Lancelot | Lancelota]] do [[Ginewra | Ginewry]] staje się, obok zdrady [[Mordred | Mordreda]], jedną z przyczyn upadku królestwa. Również [[Morgana Le Fay | Morgana]] uczestniczy w spisku przeciwko [[Król Artur | królowi Arturowi]]. Późniejsze opowieści łączą dzieje Tristana i Izoldy z opowieściami o królu [[Król Artur | Arturze]]. U Thomasa Malory szczególne miejsca zajmują nawiązania do mitologii celtyckiej.
+Znamy nam dziś kanon arturiańskich składa się z licznych epizodów. Główna oś fabularna opowieści skupiona jest wokół  [[król Artur | króla Artura]] oraz [[Rycerze Okrągłego Stołu | Rycerzy Okrągłego Stołu]], jego rządów i upadku na skutek spisku i zdrady [[Mordred | Mordreda]]. Stopniowo kolejni twórcy sięgają do tradycji celtyckiej i wzbogacają różne wątki.  Chrétien de Troyes wprowadza do legend arturiańskich motyw miłości [[Lancelot | Lancelota]] i [[Ginewra | Ginewry]] a także świętego [[Graal | Graala]].  Autor [[Józefa z Arymatei]], [[Merlin | Merlina]] i [[Parsifal | Parsifala]], Robert de Boron, po raz pierwszy mówi o magicznym [[Miecz  z Kamienia | Mieczu z Kamienia]], wprowadza również wiele wątków chrześcijańskich, łącząc między innymi [[Graal | Graala]] z osobą Chrystusa i [[Józef z Arymatei | Józefa z Arymatei]]. Do dzieł Roberta de Borona nawiązuje cykl wulgaty. Wtedy też miłość [[Lancelot | Lancelota]] do [[Ginewra | Ginewry]] staje się, obok zdrady [[Mordred | Mordreda]], jedną z przyczyn upadku królestwa. Również [[Morgana Le Fay | Morgana]] uczestniczy w spisku przeciwko [[Król Artur | królowi Arturowi]]. Późniejsze opowieści łączą dzieje Tristana i Izoldy z opowieściami o królu [[Król Artur | Arturze]]. U Thomasa Malory szczególne miejsca zajmują nawiązania do mitologii celtyckiej.
 Z motywem [[Rycerze Okrągłego Stołu | Rycerzy Okrągłego Stołu]] związana jest opowieść o [[Zielony Rycerz | Zielonym Rycerzu]], [[Król Rybak | Królu Rybaku]] i poszukiwaniu świętego [[Graal | Graala]]. W starszych wersjach można również trafić na motyw wyprawy po [[Kocioł Obfitości]], który potem całkowicie ustąpił miejsca [[Graal | Graalowi]].  Z osobą [[Król Artur | króla Artura]] związane są także losy jego siostry [[Morgana Le Fay | Morgany]] i nieślubnego, zrodzonego z kazirodczego związku, [[Mordred | Mordreda]].

@@ Linia 9: / Linia 9: @@
 Z motywem [[Rycerze Okrągłego Stołu | Rycerzy Okrągłego Stołu]] związana jest opowieść o [[Zielony Rycerz | Zielonym Rycerzu]], [[Król Rybak | Królu Rybaku]] i poszukiwaniu świętego [[Graal | Graala]]. W starszych wersjach można również trafić na motyw wyprawy po [[Kocioł Obfitości]], który potem całkowicie ustąpił miejsca [[Graal | Graalowi]].  Z osobą [[Król Artur | króla Artura]] związane są także losy jego siostry [[Morgana Le Fay | Morgany]] i nieślubnego, zrodzonego z kazirodczego związku, [[Mordred | Mordreda]].
-[[Kategoria: Galahad]] [[Kategoria: Gawain]][[Kategoria: Ginewra]][[Kategoria: Gorlois]][[Kategoria: Igerna]][[Kategoria: Król Artur]][[Kategoria: Merlin]][[Kategoria: Mordred]][[Kategoria: Morgana]][[Kategoria: Morgause]][[Kategoria: Nimue]][[Kategoria: Pani Jeziora]][[Kategoria: Parsifal]][[Kategoria: Uther Pendragon]][[Kategoria: Viviane]]
+[[Kategoria: Gareth]] [[Kategoria: Galahad]] [[Kategoria: Gawain]][[Kategoria: Ginewra]][[Kategoria: Gorlois]][[Kategoria: Igerna]][[Kategoria: Król Artur]] [[Kategoria: Melwas]][[Kategoria: Merlin]][[Kategoria: Mordred]][[Kategoria: Morgana]][[Kategoria: Morgause]][[Kategoria: Nimue]][[Kategoria: Pani Jeziora]][[Kategoria: Parsifal]] [[Kategoria: Pellinore]] [[Kategoria: Uther Pendragon]][[Kategoria: Viviane]]
 ==Literatura==

@@ Linia 8: / Linia 8: @@
 Z motywem [[Rycerze Okrągłego Stołu | Rycerzy Okrągłego Stołu]] związana jest opowieść o [[Zielony Rycerz | Zielonym Rycerzu]], [[Król Rybak | Królu Rybaku]] i poszukiwaniu świętego [[Graal | Graala]]. W starszych wersjach można również trafić na motyw wyprawy po [[Kocioł Obfitości]], który potem całkowicie ustąpił miejsca [[Graal | Graalowi]].  Z osobą [[Król Artur | króla Artura]] związane są także losy jego siostry [[Morgana Le Fay | Morgany]] i nieślubnego, zrodzonego z kazirodczego związku, [[Mordred | Mordreda]].
 ==Literatura==
@@ Linia 25: / Linia 27: @@
 (aut. [[Izabela Ozga]])