Medalion - Historia wersji

A.nowakowski o 16:39, 15 sty 2021

2021-01-15T16:39:50Z

A.nowakowski o 16:39, 15 sty 2021

2021-01-15T16:39:38Z

A.nowakowski o 10:27, 14 sty 2021

2021-01-14T10:27:40Z

A.nowakowski o 10:26, 14 sty 2021

2021-01-14T10:26:35Z

A.nowakowski o 10:24, 14 sty 2021

2021-01-14T10:24:39Z

A.nowakowski o 10:18, 14 sty 2021

2021-01-14T10:18:36Z

A.nowakowski o 10:18, 14 sty 2021

2021-01-14T10:18:08Z

A.nowakowski o 10:17, 14 sty 2021

2021-01-14T10:17:40Z

A.nowakowski o 10:17, 14 sty 2021

2021-01-14T10:17:21Z

A.nowakowski: Utworzył nową stronę „{{Książka | tytuł = Medalion | autor = Artur Nowakowski | autor2 = | autor3 = | redaktor = | redaktor2 ...”

2021-01-14T10:17:00Z

Utworzył nową stronę „{{Książka | tytuł = Medalion | autor = Artur Nowakowski | autor2 = | autor3 = | redaktor = | redaktor2 ...”

Nowa strona

{{Książka
| tytuł = Medalion
| autor = Artur Nowakowski
| autor2 =
| autor3 =
| redaktor =
| redaktor2 =
| redaktor3 =
| tytuł oryg =
| grafika = medalion.jpg
| grafika2 =
| Podpis =
| język oryg wyd =
| forma = zbiór opowiadań
| data I wyd oryg =
| data I wyd pol = 2021
| wydawca = Łódź: GSF
| tłumacz =
| autor okladki = Artur Nowakowski
| ilustracje =
| seria = Biblioteka "HYNH-a +"
| cykl =
| oprawa =
| ISBN = 978-83-959205-1-6
| ISBN2 =
| poprzednia =
| następna =
| kup =
}}

Nie czaiłam się po rogach ulic w oczekiwaniu na przygodną zdobycz. To było miejsce dla starych szczurzyc, brodzących na płyciznach postępującej demencji i w kałużach własnych szczyn. Wciąż jeszcze stałam na wysokich półkach ulicznego marketu, z dala od mięsa przekleństw i martwych spojrzeń drapieżców. Należałam do Stowarzyszenia, „gildii dziwek”, której ekskluzywność była skrojona na miarę profesji tych, które zrzeszała.
Cotygodniowe audiencje u prezesa, który sutenerstwo wyniósł na poziom pomiędzy kloaką a dworem, kończyły się sporządzeniem listy dostępności na najbliższe dni, tak zwanego „kurewskiego harmonogramu”, rozsyłanego potem po zaufanych usługobiorcach. Taki plik szyldów reklamowych z cennikiem, jak u rzeźnika: wymiary, wiek, lata praktyki — komplet certyfikatów i referencji. Kolor oczu, cera, włosy były nieistotne; nie ujmowano ich w reklamie. Agitowałyśmy nimi już we własnym zakresie.
(fragm. opowiadania ''Betonowy anioł'')

'''Spis treści'''

Granit, s. 5
Pokochaj mnie, s. 9
Betonowy anioł, s. 16
La Maison, s. 26
Pochówek, s. 60
Kukły, s. 68
Medalion, s. 81
Matka, s. 91
Dobroć duchów, s. 98

@@ Linia 29: / Linia 29: @@
 }}
-''Cotygodniowe audiencje u prezesa, który sutenerstwo wyniósł na poziom pomiędzy kloaką a dworem, kończyły się sporządzeniem listy dostępności na najbliższe dni, tak zwanego „kurewskiego harmonogramu”, rozsyłanego potem po zaufanych usługobiorcach. Taki plik szyldów reklamowych z cennikiem, jak u rzeźnika: wymiary, wiek, lata praktyki — komplet certyfikatów i referencji. Kolor oczu, cera, włosy były nieistotne; nie ujmowano ich w reklamie.Agitowałyśmy nimi już we własnym zakresie. ''<br />
+''Cotygodniowe audiencje u prezesa, który sutenerstwo wyniósł na poziom pomiędzy kloaką a dworem, kończyły się sporządzeniem listy dostępności na najbliższe dni, tak zwanego „kurewskiego harmonogramu”, rozsyłanego potem po zaufanych usługobiorcach. Taki plik szyldów reklamowych z cennikiem, jak u rzeźnika: wymiary, wiek, lata praktyki — komplet certyfikatów i referencji. Kolor oczu, cera, włosy były nieistotne; nie ujmowano ich w reklamie. Agitowałyśmy nimi już we własnym zakresie. ''<br />
 ''Tamtego dnia szef popatrzył na mnie w osobliwy sposób, cudacznie wydymając dolną wargę; chiński shar pei, może ciut mniej pośliniony. Lubiłam go, bo płacił regularnie i pamiętał o moim prywatnym życiu. O biciu nie wspominam; bite były szczurzyce z narożników ulic, nie my. Nikt mnie jeszcze nie uderzył, to ja biłam, głównie słowami, albo — już dużo silniej — samym spojrzeniem. Nie wstydzę się tego i taka bezwstydna umrę: naga, z rozłożonymi na łóżku myślami, poukładanymi w kostkę, by łatwiej do nich trafić.''<br /> <br />
 (fragm. opowiadania ''Betonowy anioł'')

@@ Linia 29: / Linia 29: @@
 }}
-''Nie czaiłam się po rogach ulic w oczekiwaniu na przygodną zdobycz. To było miejsce dla starych szczurzyc, brodzących na płyciznach postępującej demencji i w kałużach własnych szczyn. Wciąż jeszcze stałam na wysokich półkach ulicznego marketu, z dala od mięsa przekleństw i martwych spojrzeń drapieżców. Należałam do Stowarzyszenia, „gildii dziwek”, której ekskluzywność była skrojona na miarę profesji tych, które zrzeszała.''<br />
+''Cotygodniowe audiencje u prezesa, który sutenerstwo wyniósł na poziom pomiędzy kloaką a dworem, kończyły się sporządzeniem listy dostępności na najbliższe dni, tak zwanego „kurewskiego harmonogramu”, rozsyłanego potem po zaufanych usługobiorcach. Taki plik szyldów reklamowych z cennikiem, jak u rzeźnika: wymiary, wiek, lata praktyki — komplet certyfikatów i referencji. Kolor oczu, cera, włosy były nieistotne; nie ujmowano ich w reklamie.Agitowałyśmy nimi już we własnym zakresie. ''<br />
-''Cotygodniowe audiencje u prezesa, który sutenerstwo wyniósł na poziom pomiędzy kloaką a dworem, kończyły się sporządzeniem listy dostępności na najbliższe dni, tak zwanego „kurewskiego harmonogramu”, rozsyłanego potem po zaufanych usługobiorcach. Taki plik szyldów reklamowych z cennikiem, jak u rzeźnika: wymiary, wiek, lata praktyki — komplet certyfikatów i referencji. Kolor oczu, cera, włosy były nieistotne; nie ujmowano ich w reklamie. Agitowałyśmy nimi już we własnym zakresie.''<br /> <br />
+''Tamtego dnia szef popatrzył na mnie w osobliwy sposób, cudacznie wydymając dolną wargę; chiński shar pei, może ciut mniej pośliniony. Lubiłam go, bo płacił regularnie i pamiętał o moim prywatnym życiu. O biciu nie wspominam; bite były szczurzyce z narożników ulic, nie my. Nikt mnie jeszcze nie uderzył, to ja biłam, głównie słowami, albo — już dużo silniej — samym spojrzeniem. Nie wstydzę się tego i taka bezwstydna umrę: naga, z rozłożonymi na łóżku myślami, poukładanymi w kostkę, by łatwiej do nich trafić.''<br /> <br />
 (fragm. opowiadania ''Betonowy anioł'')

@@ Linia 29: / Linia 29: @@
 }}
-''Nie czaiłam się po rogach ulic w oczekiwaniu na przygodną zdobycz. To było miejsce dla starych szczurzyc, brodzących na płyciznach postępującej demencji i w kałużach własnych szczyn. Wciąż jeszcze stałam na wysokich półkach ulicznego marketu, z dala od mięsa przekleństw i martwych spojrzeń drapieżców. Należałam do Stowarzyszenia, „gildii dziwek”, której ekskluzywność była skrojona na miarę profesji tych, które zrzeszała.
+''Nie czaiłam się po rogach ulic w oczekiwaniu na przygodną zdobycz. To było miejsce dla starych szczurzyc, brodzących na płyciznach postępującej demencji i w kałużach własnych szczyn. Wciąż jeszcze stałam na wysokich półkach ulicznego marketu, z dala od mięsa przekleństw i martwych spojrzeń drapieżców. Należałam do Stowarzyszenia, „gildii dziwek”, której ekskluzywność była skrojona na miarę profesji tych, które zrzeszała.''<br />
-Cotygodniowe audiencje u prezesa, który sutenerstwo wyniósł na poziom pomiędzy kloaką a dworem, kończyły się sporządzeniem listy dostępności na najbliższe dni, tak zwanego „kurewskiego harmonogramu”, rozsyłanego potem po zaufanych usługobiorcach. Taki plik szyldów reklamowych z cennikiem, jak u rzeźnika: wymiary, wiek, lata praktyki — komplet certyfikatów i referencji. Kolor oczu, cera, włosy były nieistotne; nie ujmowano ich w reklamie. Agitowałyśmy nimi już we własnym zakresie.''<br /> <br />
+''Cotygodniowe audiencje u prezesa, który sutenerstwo wyniósł na poziom pomiędzy kloaką a dworem, kończyły się sporządzeniem listy dostępności na najbliższe dni, tak zwanego „kurewskiego harmonogramu”, rozsyłanego potem po zaufanych usługobiorcach. Taki plik szyldów reklamowych z cennikiem, jak u rzeźnika: wymiary, wiek, lata praktyki — komplet certyfikatów i referencji. Kolor oczu, cera, włosy były nieistotne; nie ujmowano ich w reklamie. Agitowałyśmy nimi już we własnym zakresie.''<br /> <br />
 (fragm. opowiadania ''Betonowy anioł'')

@@ Linia 30: / Linia 30: @@
 ''Nie czaiłam się po rogach ulic w oczekiwaniu na przygodną zdobycz. To było miejsce dla starych szczurzyc, brodzących na płyciznach postępującej demencji i w kałużach własnych szczyn. Wciąż jeszcze stałam na wysokich półkach ulicznego marketu, z dala od mięsa przekleństw i martwych spojrzeń drapieżców. Należałam do Stowarzyszenia, „gildii dziwek”, której ekskluzywność była skrojona na miarę profesji tych, które zrzeszała.
-Cotygodniowe audiencje u prezesa, który sutenerstwo wyniósł na poziom pomiędzy kloaką a dworem, kończyły się sporządzeniem listy dostępności na najbliższe dni, tak zwanego „kurewskiego harmonogramu”, rozsyłanego potem po zaufanych usługobiorcach. Taki plik szyldów reklamowych z cennikiem, jak u rzeźnika: wymiary, wiek, lata praktyki — komplet certyfikatów i referencji. Kolor oczu, cera, włosy były nieistotne; nie ujmowano ich w reklamie. Agitowałyśmy nimi już we własnym zakresie.''<br />
+Cotygodniowe audiencje u prezesa, który sutenerstwo wyniósł na poziom pomiędzy kloaką a dworem, kończyły się sporządzeniem listy dostępności na najbliższe dni, tak zwanego „kurewskiego harmonogramu”, rozsyłanego potem po zaufanych usługobiorcach. Taki plik szyldów reklamowych z cennikiem, jak u rzeźnika: wymiary, wiek, lata praktyki — komplet certyfikatów i referencji. Kolor oczu, cera, włosy były nieistotne; nie ujmowano ich w reklamie. Agitowałyśmy nimi już we własnym zakresie.''<br /> <br />
 (fragm. opowiadania ''Betonowy anioł'')

@@ Linia 29: / Linia 29: @@
 }}
-Nie czaiłam się po rogach ulic w oczekiwaniu na przygodną zdobycz. To było miejsce dla starych szczurzyc, brodzących na płyciznach postępującej demencji i w kałużach własnych szczyn. Wciąż jeszcze stałam na wysokich półkach ulicznego marketu, z dala od mięsa przekleństw i martwych spojrzeń drapieżców. Należałam do Stowarzyszenia, „gildii dziwek”, której ekskluzywność była skrojona na miarę profesji tych, które zrzeszała.
+''Nie czaiłam się po rogach ulic w oczekiwaniu na przygodną zdobycz. To było miejsce dla starych szczurzyc, brodzących na płyciznach postępującej demencji i w kałużach własnych szczyn. Wciąż jeszcze stałam na wysokich półkach ulicznego marketu, z dala od mięsa przekleństw i martwych spojrzeń drapieżców. Należałam do Stowarzyszenia, „gildii dziwek”, której ekskluzywność była skrojona na miarę profesji tych, które zrzeszała.
-Cotygodniowe audiencje u prezesa, który sutenerstwo wyniósł na poziom pomiędzy kloaką a dworem, kończyły się sporządzeniem listy dostępności na najbliższe dni, tak zwanego „kurewskiego harmonogramu”, rozsyłanego potem po zaufanych usługobiorcach. Taki plik szyldów reklamowych z cennikiem, jak u rzeźnika: wymiary, wiek, lata praktyki — komplet certyfikatów i referencji. Kolor oczu, cera, włosy były nieistotne; nie ujmowano ich w reklamie. Agitowałyśmy nimi już we własnym zakresie.<br />
+Cotygodniowe audiencje u prezesa, który sutenerstwo wyniósł na poziom pomiędzy kloaką a dworem, kończyły się sporządzeniem listy dostępności na najbliższe dni, tak zwanego „kurewskiego harmonogramu”, rozsyłanego potem po zaufanych usługobiorcach. Taki plik szyldów reklamowych z cennikiem, jak u rzeźnika: wymiary, wiek, lata praktyki — komplet certyfikatów i referencji. Kolor oczu, cera, włosy były nieistotne; nie ujmowano ich w reklamie. Agitowałyśmy nimi już we własnym zakresie.''<br />
 (fragm. opowiadania ''Betonowy anioł'')

@@ Linia 19: / Linia 19: @@
   | autor okladki   = Artur Nowakowski
   | ilustracje      =
-  | seria           = [[Biblioteka Hynha +]]
+  | seria           = Biblioteka Hynha +
   | cykl            =
   | oprawa          =

@@ Linia 36: / Linia 36: @@
 '''Spis treści'''
-Granit, s. 5
+Granit, s. 5<br />
-Pokochaj mnie, s. 9
+Pokochaj mnie, s. 9<br />
-Betonowy anioł, s. 16
+Betonowy anioł, s. 16<br />
-La Maison, s. 26
+La Maison, s. 26<br />
-Pochówek, s. 60
+Pochówek, s. 60<br />
-Kukły, s. 68
+Kukły, s. 68<br />
-Medalion, s. 81
+Medalion, s. 81<br />
-Matka, s. 91
+Matka, s. 91<br />
 Dobroć duchów, s. 98