← poprzednia wersja

Wersja z 19:49, 12 lut 2017

Linia 3:

}}__BEZSPISU__<categorytree mode=all style="float:right; clear:right; margin-left:1ex; border:1px solid gray; padding:0.7ex; background-color:white">Szalej (Bibliografia)</categorytree>[[Plik:Szalej.png|300px|thumb|left|Cilenšek M., <i>Naše škodljive rastline</i>, 1892.]]'''SZALEJ''' — roślina znana także z historii kultury.

−

<h2>Nazwa i rodowód</h2>Szalej, potocznie zwany także <i>cykutą</i>, po łacinie <i>cicuta</i>, a jego gatunek, który w historii kultury zdobył sobie szczególną sławę, nie tylko ze względu na swoje zabójcze właściwości, to szalej jadowity, po łacinie <i>cicuta virosa</i>. <h2>Charakterystyka</h2>Wraz z [[lulek czarny | lulkiem czarnym]], [[mandragorą]] i [[szczwołem]] szalej był jednym ze składników używanym przez rzekome czarownice do produkcji maści czarownic służących do latania, a w rzeczywistości powodujących halucynacje. Według jednej z teorii szalej, a nie [[szczwał]] był trucizną zwaną [[cykuta | cykutą]], podawaną w starożytnej Grecji skazańcom, tą samą którą wypił skazany na śmierć Sokrates, według innej była to mieszanka zawierająca wyciąg z obu roślin. Szalej wykorzystywany był także w ciągu wieków w medycynie ludowej oraz jako trucizna. <h2>Literatura</h2>

+

−

<ul><li>Mann J., <i>Zbrodnia, magia i medycyna</i>, Toruń 1996.</li><li>Marek Motyka, Jerzy T. Marcinkowski, <i>Dlaczego zażywali środku psychoaktywne? Cz. I. Rola i znaczenie środków psychoaktywnych w kulturze: od Pradziejów do początków XX wieku</i>, [:w] Probl Hig Epidemiol, nr. 95 (2), str. 223 – 233.</li></ul>

+

<h2>Nazwa i rodowód</h2>

−

(aut. [[Izabela Ozga]])[[Kategoria: Zielnik]]

+

Szalej, potocznie zwany także <i>cykutą</i>, po łacinie <i>cicuta</i>, a jego gatunek, który w historii kultury zdobył sobie szczególną sławę, nie tylko ze względu na swoje zabójcze właściwości, to szalej jadowity, po łacinie <i>cicuta virosa</i>.

+

<h2>Charakterystyka</h2>

+

Wraz z [[lulek czarny | lulkiem czarnym]], [[mandragorą]] i [[szczwołem]] szalej był jednym ze składników używanym przez rzekome czarownice do produkcji maści czarownic służących do latania, a w rzeczywistości powodujących halucynacje. Według jednej z teorii szalej, a nie [[szczwał]] był trucizną zwaną [[cykuta | cykutą]], podawaną w starożytnej Grecji skazańcom, tą samą którą wypił skazany na śmierć Sokrates, według innej była to mieszanka zawierająca wyciąg z obu roślin. Szalej wykorzystywany był także w ciągu wieków w medycynie ludowej oraz jako trucizna.

+

<h2>Literatura</h2>

+

<ul><li>Mann J., <i>Zbrodnia, magia i medycyna</i>, Toruń 1996.</li>

+

<li>Marek Motyka, Jerzy T. Marcinkowski, <i>Dlaczego zażywali środku psychoaktywne? Cz. I. Rola i znaczenie środków psychoaktywnych w kulturze: od Pradziejów do początków XX wieku</i>, [:w] Probl Hig Epidemiol, nr. 95 (2), str. 223 – 233.</li></ul>

+

(aut. [[Izabela Ozga]])

+

[[Kategoria: Zielnik]]

Szalej - Historia wersji

I.ozga o 19:49, 12 lut 2017

I.ozga: Utworzył nową stronę „{{Leksykon |typ=fiction }}BEZSPISU

@@ Linia 3: / Linia 3: @@
   }}__BEZSPISU__<categorytree mode=all style="float:right; clear:right; margin-left:1ex; border:1px solid gray; padding:0.7ex; background-color:white">Szalej  (Bibliografia)</categorytree>[[Plik:Szalej.png|300px|thumb|left|Cilenšek M., <i>Naše škodljive rastline</i>, 1892.]]'''SZALEJ''' — roślina znana także z historii kultury.
 <h2>Nazwa i rodowód</h2>Szalej, potocznie zwany także <i>cykutą</i>, po łacinie <i>cicuta</i>, a jego gatunek, który w historii kultury zdobył sobie  szczególną sławę, nie tylko ze względu na swoje zabójcze właściwości, to szalej jadowity, po łacinie <i>cicuta virosa</i>. <h2>Charakterystyka</h2>Wraz z [[lulek czarny | lulkiem czarnym]], [[mandragorą]] i [[szczwołem]] szalej był jednym ze składników używanym przez rzekome czarownice do produkcji maści czarownic służących do latania, a w rzeczywistości powodujących halucynacje. Według jednej z teorii szalej, a nie [[szczwał]] był trucizną zwaną [[cykuta | cykutą]], podawaną w starożytnej Grecji skazańcom, tą samą którą wypił skazany na śmierć Sokrates, według innej była to mieszanka zawierająca wyciąg z obu roślin. Szalej wykorzystywany był także w ciągu wieków w medycynie ludowej oraz jako trucizna.   <h2>Literatura</h2>
-<ul><li>Mann J., <i>Zbrodnia, magia i medycyna</i>, Toruń 1996.</li><li>Marek Motyka, Jerzy T. Marcinkowski, <i>Dlaczego zażywali środku psychoaktywne? Cz. I. Rola i znaczenie środków psychoaktywnych w kulturze: od Pradziejów do początków XX wieku</i>, [:w] Probl Hig Epidemiol, nr. 95 (2), str. 223 – 233.</li></ul>
+<h2>Nazwa i rodowód</h2>
-(aut. [[Izabela Ozga]])[[Kategoria: Zielnik]]
+Szalej, potocznie zwany także <i>cykutą</i>, po łacinie <i>cicuta</i>, a jego gatunek, który w historii kultury zdobył sobie  szczególną sławę, nie tylko ze względu na swoje zabójcze właściwości, to szalej jadowity, po łacinie <i>cicuta virosa</i>.

Szalej - Historia wersji

I.ozga o 19:49, 12 lut 2017

I.ozga: Utworzył nową stronę „{{Leksykon |typ=fiction }}__BEZSPISU__

I.ozga: Utworzył nową stronę „{{Leksykon |typ=fiction }}BEZSPISU