Ruta
(Różnice między wersjami)
(Utworzył nową stronę „ {{Leksykon |typ=fiction }}__BEZSPISU__<categorytree mode=all style="float:right; clear:right; margin-left:1ex; border:1px solid gray; padding:0.7ex; background-c...”) |
|||
| Linia 3: | Linia 3: | ||
}}__BEZSPISU__<categorytree mode=all style="float:right; clear:right; margin-left:1ex; border:1px solid gray; padding:0.7ex; background-color:white">Ruta (Bibliografia)</categorytree>[[Plik:Ruta.png|450px|thumb|left|Ruta Graveolens (Ruta zwyczajna), [w:] Woodville W., <i>Medical botany</i>, London 1790-1793.]] '''RUTA''' — w wierzeniach ziele magiczne. | }}__BEZSPISU__<categorytree mode=all style="float:right; clear:right; margin-left:1ex; border:1px solid gray; padding:0.7ex; background-color:white">Ruta (Bibliografia)</categorytree>[[Plik:Ruta.png|450px|thumb|left|Ruta Graveolens (Ruta zwyczajna), [w:] Woodville W., <i>Medical botany</i>, London 1790-1793.]] '''RUTA''' — w wierzeniach ziele magiczne. | ||
| + | |||
<h2>Charakterystyka</h2> | <h2>Charakterystyka</h2> | ||
W starożytności i średniowieczu ruta zwyczajna uchodziła za remedium na trucizny, a także na wiele dolegliwości. Ponadto ziele to chroniło przed istotami nadprzyrodzonymi, między innymi przed wróżkami, u Słowian szczególnie obawiały się go rusałki oraz [[czart | czarty]]. Rutę wrzucano do ogni rozpalanych z okazji zrównania dnia z nocą, u Słowian w ognie Nocy Świętojańskiej. U tych ostatnich wplatano ją też w weselne wieńce panien wychodzących za mąż. Dla Słowian była symbolem dziewictwa. | W starożytności i średniowieczu ruta zwyczajna uchodziła za remedium na trucizny, a także na wiele dolegliwości. Ponadto ziele to chroniło przed istotami nadprzyrodzonymi, między innymi przed wróżkami, u Słowian szczególnie obawiały się go rusałki oraz [[czart | czarty]]. Rutę wrzucano do ogni rozpalanych z okazji zrównania dnia z nocą, u Słowian w ognie Nocy Świętojańskiej. U tych ostatnich wplatano ją też w weselne wieńce panien wychodzących za mąż. Dla Słowian była symbolem dziewictwa. | ||
| − | Ruta syryjska to święta roślina w mitologii staroirańskiej i indyjskiej, utożsamiana niekiedy z wedyjską somą, rośliną z której wyrabiano święty napój o tej samej nazwie spożywany podczas obrzędów religijnych w religii indyjskiej. Obie te kultury — staroirańska oraz indyjska — znały halucynogenne właściwości ruty, co sprzyjało jej świętości. <h2>Literatura</h2><ul><li>„Maska. Roślina”, nr. 27/2015.</li><li> Immacolata M. M. , | + | |
| + | Ruta syryjska to święta roślina w mitologii staroirańskiej i indyjskiej, utożsamiana niekiedy z wedyjską somą, rośliną z której wyrabiano święty napój o tej samej nazwie spożywany podczas obrzędów religijnych w religii indyjskiej. Obie te kultury — staroirańska oraz indyjska — znały halucynogenne właściwości ruty, co sprzyjało jej świętości. | ||
| + | |||
| + | <h2>Literatura</h2><ul> | ||
| + | <li>„Maska. Roślina”, nr. 27/2015.</li> | ||
| + | <li> Immacolata M. M. ,<i>Mity i magia ziół</i>, Kraków 2006.</li> | ||
| + | <li>Lampkowska P., <i>Kilka słów o antidotach stosowanych w starożytności</i>, [w:] „Studia Europaea Gnesnensia”, nr. 3, Gniezno 2011.</li> | ||
| + | <li>Rozwadowski A., <i>Indoirańczycy. Sztuka i mitologia</i>, Poznań 2003.</li> | ||
| + | <li><i>Znak, symbol a ritual v tradiciach a prejavoch l’udovej zboznosti</i>, Presov, 2013.</li></ul> | ||
| + | |||
(aut. Izabela Ozga) | (aut. Izabela Ozga) | ||
[[Kategoria: Zielnik]] | [[Kategoria: Zielnik]] | ||
Wersja z 15:19, 21 sie 2016
| LEKSYKON FANTASTYKI | |
| fiction | |
Charakterystyka
W starożytności i średniowieczu ruta zwyczajna uchodziła za remedium na trucizny, a także na wiele dolegliwości. Ponadto ziele to chroniło przed istotami nadprzyrodzonymi, między innymi przed wróżkami, u Słowian szczególnie obawiały się go rusałki oraz czarty. Rutę wrzucano do ogni rozpalanych z okazji zrównania dnia z nocą, u Słowian w ognie Nocy Świętojańskiej. U tych ostatnich wplatano ją też w weselne wieńce panien wychodzących za mąż. Dla Słowian była symbolem dziewictwa.
Ruta syryjska to święta roślina w mitologii staroirańskiej i indyjskiej, utożsamiana niekiedy z wedyjską somą, rośliną z której wyrabiano święty napój o tej samej nazwie spożywany podczas obrzędów religijnych w religii indyjskiej. Obie te kultury — staroirańska oraz indyjska — znały halucynogenne właściwości ruty, co sprzyjało jej świętości.
Literatura
- „Maska. Roślina”, nr. 27/2015.
- Immacolata M. M. ,Mity i magia ziół, Kraków 2006.
- Lampkowska P., Kilka słów o antidotach stosowanych w starożytności, [w:] „Studia Europaea Gnesnensia”, nr. 3, Gniezno 2011.
- Rozwadowski A., Indoirańczycy. Sztuka i mitologia, Poznań 2003.
- Znak, symbol a ritual v tradiciach a prejavoch l’udovej zboznosti, Presov, 2013.
(aut. Izabela Ozga)
