Ruta
| (Nie pokazano 1 wersji utworzonej przez jednego użytkownika) | |||
| Linia 5: | Linia 5: | ||
<h2>Charakterystyka</h2> | <h2>Charakterystyka</h2> | ||
| − | W starożytności i średniowieczu ruta zwyczajna uchodziła za remedium na trucizny, a także na wiele dolegliwości. Ponadto ziele to chroniło przed istotami nadprzyrodzonymi, między innymi przed wróżkami, u Słowian szczególnie obawiały się go rusałki oraz [[czart | czarty]]. Rutę wrzucano do ogni rozpalanych z okazji zrównania dnia z nocą, u Słowian w ognie Nocy Świętojańskiej. U tych ostatnich wplatano ją też w weselne wieńce panien wychodzących za mąż. | + | W starożytności i średniowieczu ruta zwyczajna uchodziła za remedium na trucizny, a także na wiele dolegliwości. Ponadto ziele to chroniło przed istotami nadprzyrodzonymi, między innymi przed wróżkami, u Słowian szczególnie obawiały się go rusałki oraz [[czart | czarty]]. Rutę wrzucano do ogni rozpalanych z okazji zrównania dnia z nocą, u Słowian w ognie Nocy Świętojańskiej. U tych ostatnich wplatano ją też w weselne wieńce panien wychodzących za mąż. Była symbolem dziewictwa. |
| − | Ruta syryjska to święta roślina w mitologii staroirańskiej i indyjskiej, obok [[muchomor czerwony| muchomora czerwonego]] jedna z roślin utożsamiana z wedyjską somą, | + | Ruta syryjska to święta roślina w mitologii staroirańskiej i indyjskiej, obok [[muchomor czerwony| muchomora czerwonego]] jedna z roślin utożsamiana z wedyjską somą, z której wyrabiano święty napój o tej samej nazwie spożywany podczas obrzędów religijnych w religii indyjskiej. Obie kultury — staroirańska oraz indyjska — znały halucynogenne właściwości ruty, co sprzyjało jej świętości. |
<h2>Literatura</h2><ul> | <h2>Literatura</h2><ul> | ||
Aktualna wersja na dzień 15:30, 21 sie 2016
| LEKSYKON FANTASTYKI | |
| fiction | |
Charakterystyka
W starożytności i średniowieczu ruta zwyczajna uchodziła za remedium na trucizny, a także na wiele dolegliwości. Ponadto ziele to chroniło przed istotami nadprzyrodzonymi, między innymi przed wróżkami, u Słowian szczególnie obawiały się go rusałki oraz czarty. Rutę wrzucano do ogni rozpalanych z okazji zrównania dnia z nocą, u Słowian w ognie Nocy Świętojańskiej. U tych ostatnich wplatano ją też w weselne wieńce panien wychodzących za mąż. Była symbolem dziewictwa.
Ruta syryjska to święta roślina w mitologii staroirańskiej i indyjskiej, obok muchomora czerwonego jedna z roślin utożsamiana z wedyjską somą, z której wyrabiano święty napój o tej samej nazwie spożywany podczas obrzędów religijnych w religii indyjskiej. Obie kultury — staroirańska oraz indyjska — znały halucynogenne właściwości ruty, co sprzyjało jej świętości.
Literatura
- „Maska. Roślina”, nr. 27/2015.
- Immacolata M. M. ,Mity i magia ziół, Kraków 2006.
- Lampkowska P., Kilka słów o antidotach stosowanych w starożytności, [w:] „Studia Europaea Gnesnensia”, nr. 3, Gniezno 2011.
- Rozwadowski A., Indoirańczycy. Sztuka i mitologia, Poznań 2003.
- Znak, symbol a ritual v tradiciach a prejavoch l’udovej zboznosti, Presov, 2013.
(aut. Izabela Ozga)
