Bors
| Linia 1: | Linia 1: | ||
{{Leksykon | {{Leksykon | ||
|typ=fiction | |typ=fiction | ||
| − | }}__BEZSPISU__<categorytree mode=all style="float:right; clear:right; margin-left:1ex; border:1px solid gray; padding:0.7ex; background-color:white">Bors</categorytree>[[Plik:Bors.png|350px|thumb|left| H. J. Ford, Bors, ''King Arthur. Tales of the Round Table'', 1902 ]] '''BORS''' – postać z [[legendy arturiańskie | legend arturiańskich]], jeden z [[Rycerze Okrągłego Stołu | Rycerzy Okrągłego Stołu]], dokładniej znany jako Bors de Ganis. | + | }}__BEZSPISU__<categorytree mode=all style="float:right; clear:right; margin-left:1ex; border:1px solid gray; padding:0.7ex; background-color:white">Bors (Bibliografia)</categorytree>[[Plik:Bors.png|350px|thumb|left| H. J. Ford, Bors, ''King Arthur. Tales of the Round Table'', 1902 ]] '''BORS''' – postać z [[legendy arturiańskie | legend arturiańskich]], jeden z [[Rycerze Okrągłego Stołu | Rycerzy Okrągłego Stołu]], dokładniej znany jako Bors de Ganis. |
==Rodowód== | ==Rodowód== | ||
Aktualna wersja na dzień 22:04, 16 lut 2014
| LEKSYKON FANTASTYKI | |
| fiction | |
Rodowód
Bors de Ganis był kuzynem Lancelota.
Bors a poszukiwania Graala
W cyklu wulgaty a później w Śmierci Artura (Morte d’Arthur) Thomasa Malory’ego Bors de Ganis wraz z Galahadem i Parsifalem wyprawia się na poszukiwania Graala. Wyprawy odnosi sukces a Bors de Ganis, obok Parsifala i Galahada, jest jednym z trzech rycerzy, którzy dostąpili objawienia tajemnicy Graala – w tej wersji tajemnica objawia się poprzez wizję ukrzyżowanego Chrystusa i tajemnicę komunii. Po tym Bors de Ganis towarzyszy Parsifalowi i Galahadowi do miasta Sarras, gdzie przenoszą Graala. W cyklu wulgaty Bors de Ganis jest tym, który powraca na dwór króla Artura, żeby przekazać wieści o pomyślnie zakończonej wyprawie.
Literatura
- Hauf M., Drogi do świętego Graala, Wrocław 2004.
- Matthews J., i Matthews C., Mitologia Wysp Brytyjskich, Poznań 1997.
- Monaghan P., The Encyclopedia of Celtic Mythology and Folklore, Nowy Jork 2004.
- Encyclopedia Mythica, b.d., http://www.pantheon.org/.
(aut. Izabela Ozga)

