Herbata z kwiatem paproci
| Linia 22: | Linia 22: | ||
| cykl = | | cykl = | ||
| oprawa = | | oprawa = | ||
| − | | ISBN = 8389595079 | + | | ISBN = 8389595079 |
| ISBN2 = | | ISBN2 = | ||
| poprzednia = | | poprzednia = | ||
| Linia 33: | Linia 33: | ||
[[Kategoria: Chochlik]] [[Kategoria:Chochlik (Bibliografia)]] | [[Kategoria: Chochlik]] [[Kategoria:Chochlik (Bibliografia)]] | ||
[[Kategoria: Leszy]] [[Kategoria:Leszy (Bibliografia)]] | [[Kategoria: Leszy]] [[Kategoria:Leszy (Bibliografia)]] | ||
| + | [[Kategoria: Paproć]] [[Kategoria: Paproć (Bibliografia)]] | ||
[[Kategoria: Południca]] [[Kategoria:Południca (Bibliografia)]] | [[Kategoria: Południca]] [[Kategoria:Południca (Bibliografia)]] | ||
[[Kategoria: Płanetnik]] [[Kategoria:Płanetnik (Bibliografia)]] | [[Kategoria: Płanetnik]] [[Kategoria:Płanetnik (Bibliografia)]] | ||
Aktualna wersja na dzień 02:09, 17 wrz 2016
| Herbata z kwiatem paproci | |
| | |
| Język oryginału | polski |
| Forma | Powieść |
| Pierwsze wydanie polskie | 2004 |
| Wydawca | Runa |
| Autor okładki | Robert Adler |
| ISBN 8389595079 | |
Adam Chors, ekonomista i dziennikarz jednego z warszawskich tygodników, poznaje w herbaciarni tajemniczą Goplanę, która prosi go o niezwykłą przysługę - aby przyniósł jej kwiat paproci. Adam nie dowierza Goplanie, ale z ciekawości zgadza się spełnić jej prośbę i przez furtkę na jednej ze staromiejskich uliczek trafia na chwilę do innego, magicznego świata. Wkrótce też przekonuje się, że domowiki, kłobuki i inne istoty ze słowiańskich legend nie są jedynie wymysłem. Część z nich razem z Goplaną żyje pośród ludzi, inne zaś pod wodzą Oberona, jej małżonka, odeszły przed wiekami na Tamtą Stronę, do krainy z baśni i podań. Adam zaprzyjaźnia się z domownikiem Rumcajsem i stopniowo dowiaduje się coraz więcej o magicznym ludzie - utopcach, które wynajmują się jako płatni zabójcy lub włamywacze, leszym, którzy w czasach kryzysu handlował choinkami pod Halą Mirowską, skierkach, serfujących w Sieci, i domowiku-włóczędze, który oszalał po tym, jak w czasie Powstania Warszawskiego zwaliła mu się na głowę jego kamienica. Adam podejrzewa, że Oberonowi nie podoba się uczłowieczenie poddanych Goplany, a ambicje władcy elfów mogą zagrozić wszystkim magicznym istotom.

