HYNH+ Vol. V. Nr 1/2022
| Linia 4: | Linia 4: | ||
| grafika = Hynh_1-2022_australia.jpg | | grafika = Hynh_1-2022_australia.jpg | ||
| Podpis = | | Podpis = | ||
| − | | rok wydania = | + | | rok wydania = 2022 |
| − | | numer w roku = | + | | numer w roku = 1 |
| − | | wolumen = rok | + | | wolumen = rok V |
| autor okładki = Artur Nowakowski | | autor okładki = Artur Nowakowski | ||
| ISSN = | | ISSN = | ||
Wersja z 23:41, 3 lut 2022
| Hynh + | |
| |
| Rok wydania | 2022 |
| Numer | 1 (rok V) |
| poprzedni HYNH+ Vol. IV. Nr 4/2021 |
następny HYNH+ Vol. V. Nr 2/2022 |
Australia - Pacyfik
Ze wstępu:
"Jeśli się przyjrzeć klasycznej fantastyce australijskich i nowozelandzkich twórców (ale także pozostałym autorom umieszczającym akcję swej prozy w Australii i Oceanii), to na tle innych mało eksploatowanych kontynentów zaskakujące może się okazać bogactwo wyboru. (...)
W dziewiętnastym stuleciu Australia, podobnie zresztą jak i Afryka, z europejskiego punktu widzenia nie miała własnej tożsamości. Rzeczywistość kolonialna odbierała łatwość identyfikacji historycznej i narodowej; napływowe osadnictwo, emigranci z przeludnionych Wysp Brytyjskich, ale także zesłańcy stanowili „trzon kultury” australijskiej terra nullius, a więc ziemi nie należącej do nikogo, „w każdym razie do nikogo, z kim trzeba by się liczyć” — jak pisze Sven Lindqvist. Aborygeni bowiem byli jedynie tłem dla pierwszych pisarzy, tłem najczęściej pogardzanym, którego ocena odnosiła się bezpośrednio do rzeczywistości, w jakiej przyszło żyć odtrącającym i odtrącanym. Określenie „czarnuch” było dość pospolite również w odniesieniu do rdzennych narodów Australii, także w literaturze. Aborygeni, ale także Melanezyjczycy czy pozostali mieszkańcy wysp Pacyfiku, nierzadko byli obstawiani w rolach negatywnych, demonicznych, jak choćby w prezentowanym w niniejszym zbiorze Dziecku śmierci Guya N. Boothby’ego (...)".
