Andrzej Janicki
| Linia 4: | Linia 4: | ||
| Grafika = | | Grafika = | ||
| Podpis = | | Podpis = | ||
| − | | Rok urodzenia = | + | | Rok urodzenia =1920 |
| − | | Dzień miesiąc urodzenia = | + | | Dzień miesiąc urodzenia =30 sierpnia |
| − | | Miejsce urodzenia = | + | | Miejsce urodzenia =Warszawa |
| − | | Rok śmierci = | + | | Rok śmierci =2009 |
| − | | Dzień miesiąc śmierci = | + | | Dzień miesiąc śmierci =27 sierpnia |
| − | | Miejsce śmierci = | + | | Miejsce śmierci =Łaźniew |
| Narodowość =Polska | | Narodowość =Polska | ||
| Ważne dzieła = | | Ważne dzieła = | ||
| Linia 29: | Linia 29: | ||
| kategoria4 = | | kategoria4 = | ||
}} | }} | ||
| − | + | Ks. Andrzej Janicki, syn Jana i Marii z d. Sudra, urodzony 30 sierpnia 1920 r. w Warszawie. Najpierw ukończył prywatną szkołę powszechną p. Anders-Puchaczewskiej, a potem Państwowe Gimnazjum im. J. Lelewela. Po uzyskaniu matury w 1938 r. znalazł się w Szkole Podchorążych Rezerwy Łączności w Zegrzu; po roku opuścił szkołę ze stopniem „plutonowego podchorążego”. W chwili wybuchu II wojny światowej był dowódcą drużyny telefonicznej w Grodnie. Po kampanii wrześniowej w połowie października powrócił do okupowanej Warszawy i włączył się w podziemną walkę z okupantem. Był uczestnikiem Powstania Warszawskiego, awansowany do stopnia podporucznika. Po upadku Powstania został deportowany do obozu w Lamsdorfie k. Opola, a potem do Murnau w Bawarii. Uwolniony 29 kwietnia, w lipcu 1945 r. był już we Włoszech. W sierpniu 1946 r. razem z wojskiem został przetransportowany do Anglii. W styczniu 1947 r. został zwolniony ze służby i udał się na studia politechniczne do Londynu, gdzie zrodziło się powołanie do życia zakonnego. W Anglii wystąpił do przełożonego generalnego Zgromadzenia Marianów o przyjęcie i 7 listopada 1947 r. rozpoczął Nowicjat w domu generalnym w Rzymie, który ukończył w domu zakonnym w Stockbridge w Stanach Zjednoczonych. Tam 8 grudnia 1948 r. złożył pierwszą profesję. W latach 1948-54 odbył studia filozoficzno-teologiczne Na Katolickim Uniwersytecie Ameryki w Waszyngtonie, uwieńczone uzyskaniem licencjatu z teologii. W Stockbridge w Stanach Zjednoczonych, 8 grudnia 1951 r. złożył śluby wieczyste. Święcenia kapłańskie otrzymał w Waszyngtonie 6 czerwca 1953 r. na rok przed zakończeniem studiów. | |
| + | |||
| + | Po ukończonych studiach, w latach 1954-57, był wicedyrektorem Apostolatu Miłosierdzia Bożego i redaktorem naczelnym miesięcznika „Róże Maryi” skierowanego do członków Stowarzyszenia Pomocników Mariańskich w Ameryce, prowadził ponadto intensywną pracę apostolską w różnych parafiach w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Od roku 1957 przez 25 lat pracował w Kolegium Miłosierdzia Bożego w Fawley Court, polskim, męskim gimnazjum w Anglii, które wykształciło łącznie około 2000 wychowanków. W latach 1957-61 był tam wychowawcą i nauczycielem religii. W latach 1961-83 był dyrektorem gimnazjum, a także głównym wychowawcą, nauczycielem łaciny oraz pełnił urzędy w zarządzie prowincji angielskiej. W latach 1983-97 był przełożonym domu w Londynie pełniąc jednocześnie urząd wikariusza prowincji a następnie ojca duchownego prowincji. W 1997 r. powtórnie został przeniesiony do Fawley Court w Anglii, gdzie do roku 1999 był sekretarzem prowincji, a następnie współpracownikiem w duszpasterstwie. W domu zakonnym Fawley Court pozostał do roku 2006 zmagając się z problemami zdrowotnymi, jednak zawsze służąc zarówno współbraciom jak i przybywającym do sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Fawley Court pielgrzymom. | ||
| + | |||
| + | Szeroko interesował się problematyką militarną oraz science fiction czego owocem była twórczość literacka; jest autorem takich powieści jak: „Porwany w przestrzeń, Wenus w opałach i Precz z księżycem” wydanych w londyńskim wydawnictwie Veritas oraz wspomnień z lat 1937- 47 pt. „Na rozkaz”, wydanych w roku 1995 w Wydawnictwie Prowincji Księży Marianów w Anglii. Od sierpnia 2006 r. był rezydentem domu nowicjackiego w Skórcu. Zmarł 27 sierpnia br. w domu opieki księży orionistów w Łaźniewie. | ||
| + | |||
| + | Opublikował w latach 1959-1969 w Londynie nakładem Veritasu pięcioksiąg sf ANDRA: [[Nara]] (1959), [[Pościg]] (1959), [[Szklane Góry]] (1960) - w ramach trylogii 'Porwany w przestrzeń' plus dwa kolejne tomy: [[Precz z Księżycem!]] (1967) i [[Wenus w opałach]] (1969). To swoisty odpowiednik TRYLOGII MIĘDZYGWIEZDNEJ Borunia i Trepki, tyle że skromniejszy w zasięgu (akcja toczy się w obrębie planet wewnętrznych, ale głównie na Wenus) i bardziej osadzony w tradycji przedwojennej fantastyki (odmiana popularna), łączącej sf z elementami okultystycznymi. | ||
==Porwany w przestrzeń== | ==Porwany w przestrzeń== | ||
Aktualna wersja na dzień 08:50, 30 mar 2026
| Andrzej Janicki | |
| Data i miejsce urodzenia | 30 sierpnia,1920 Warszawa |
| Data i miejsce śmierci | 27 sierpnia 2009 Łaźniew |
| Narodowość | Polska |
Ks. Andrzej Janicki, syn Jana i Marii z d. Sudra, urodzony 30 sierpnia 1920 r. w Warszawie. Najpierw ukończył prywatną szkołę powszechną p. Anders-Puchaczewskiej, a potem Państwowe Gimnazjum im. J. Lelewela. Po uzyskaniu matury w 1938 r. znalazł się w Szkole Podchorążych Rezerwy Łączności w Zegrzu; po roku opuścił szkołę ze stopniem „plutonowego podchorążego”. W chwili wybuchu II wojny światowej był dowódcą drużyny telefonicznej w Grodnie. Po kampanii wrześniowej w połowie października powrócił do okupowanej Warszawy i włączył się w podziemną walkę z okupantem. Był uczestnikiem Powstania Warszawskiego, awansowany do stopnia podporucznika. Po upadku Powstania został deportowany do obozu w Lamsdorfie k. Opola, a potem do Murnau w Bawarii. Uwolniony 29 kwietnia, w lipcu 1945 r. był już we Włoszech. W sierpniu 1946 r. razem z wojskiem został przetransportowany do Anglii. W styczniu 1947 r. został zwolniony ze służby i udał się na studia politechniczne do Londynu, gdzie zrodziło się powołanie do życia zakonnego. W Anglii wystąpił do przełożonego generalnego Zgromadzenia Marianów o przyjęcie i 7 listopada 1947 r. rozpoczął Nowicjat w domu generalnym w Rzymie, który ukończył w domu zakonnym w Stockbridge w Stanach Zjednoczonych. Tam 8 grudnia 1948 r. złożył pierwszą profesję. W latach 1948-54 odbył studia filozoficzno-teologiczne Na Katolickim Uniwersytecie Ameryki w Waszyngtonie, uwieńczone uzyskaniem licencjatu z teologii. W Stockbridge w Stanach Zjednoczonych, 8 grudnia 1951 r. złożył śluby wieczyste. Święcenia kapłańskie otrzymał w Waszyngtonie 6 czerwca 1953 r. na rok przed zakończeniem studiów.
Po ukończonych studiach, w latach 1954-57, był wicedyrektorem Apostolatu Miłosierdzia Bożego i redaktorem naczelnym miesięcznika „Róże Maryi” skierowanego do członków Stowarzyszenia Pomocników Mariańskich w Ameryce, prowadził ponadto intensywną pracę apostolską w różnych parafiach w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Od roku 1957 przez 25 lat pracował w Kolegium Miłosierdzia Bożego w Fawley Court, polskim, męskim gimnazjum w Anglii, które wykształciło łącznie około 2000 wychowanków. W latach 1957-61 był tam wychowawcą i nauczycielem religii. W latach 1961-83 był dyrektorem gimnazjum, a także głównym wychowawcą, nauczycielem łaciny oraz pełnił urzędy w zarządzie prowincji angielskiej. W latach 1983-97 był przełożonym domu w Londynie pełniąc jednocześnie urząd wikariusza prowincji a następnie ojca duchownego prowincji. W 1997 r. powtórnie został przeniesiony do Fawley Court w Anglii, gdzie do roku 1999 był sekretarzem prowincji, a następnie współpracownikiem w duszpasterstwie. W domu zakonnym Fawley Court pozostał do roku 2006 zmagając się z problemami zdrowotnymi, jednak zawsze służąc zarówno współbraciom jak i przybywającym do sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Fawley Court pielgrzymom.
Szeroko interesował się problematyką militarną oraz science fiction czego owocem była twórczość literacka; jest autorem takich powieści jak: „Porwany w przestrzeń, Wenus w opałach i Precz z księżycem” wydanych w londyńskim wydawnictwie Veritas oraz wspomnień z lat 1937- 47 pt. „Na rozkaz”, wydanych w roku 1995 w Wydawnictwie Prowincji Księży Marianów w Anglii. Od sierpnia 2006 r. był rezydentem domu nowicjackiego w Skórcu. Zmarł 27 sierpnia br. w domu opieki księży orionistów w Łaźniewie.
Opublikował w latach 1959-1969 w Londynie nakładem Veritasu pięcioksiąg sf ANDRA: Nara (1959), Pościg (1959), Szklane Góry (1960) - w ramach trylogii 'Porwany w przestrzeń' plus dwa kolejne tomy: Precz z Księżycem! (1967) i Wenus w opałach (1969). To swoisty odpowiednik TRYLOGII MIĘDZYGWIEZDNEJ Borunia i Trepki, tyle że skromniejszy w zasięgu (akcja toczy się w obrębie planet wewnętrznych, ale głównie na Wenus) i bardziej osadzony w tradycji przedwojennej fantastyki (odmiana popularna), łączącej sf z elementami okultystycznymi.
Porwany w przestrzeń
- Nara 1959
- Pościg 1959
- Szklane Góry 1960
- Precz z Księżycem! 1967
- Wenus w opałach 1969
