Paproć
| Linia 14: | Linia 14: | ||
<li><i>Mitologie świata. Słowianie</i>, Kraków 2007.</li> | <li><i>Mitologie świata. Słowianie</i>, Kraków 2007.</li> | ||
<li> Immacolata M. M. ,<i>Mity i magia ziół</i>, Kraków 2006.</li> | <li> Immacolata M. M. ,<i>Mity i magia ziół</i>, Kraków 2006.</li> | ||
| − | <li>Ziółkowska M.<i>Szczodry wieczór, szczodry dzień. Obrzędy, zwyczaje, zabawy</ | + | <li>Ziółkowska M.<i>Szczodry wieczór, szczodry dzień. Obrzędy, zwyczaje, zabawy</i>, Warszawa 1989.</li> |
<li>Kopaliński W., <i>Słownik symboli</i>, Warszawa 2006.</li></ul> | <li>Kopaliński W., <i>Słownik symboli</i>, Warszawa 2006.</li></ul> | ||
| − | (aut.[ Izabela Ozga]]) | + | (aut.[[Izabela Ozga]]) |
[[Kategoria: Zielnik]] | [[Kategoria: Zielnik]] | ||
Wersja z 01:51, 17 wrz 2016
| LEKSYKON FANTASTYKI | |
| fiction | |
Wygląd
Zgodnie z wierzeniami mityczny kwiat paproci przyjmował kolor ognia bądź złota. Jaśniał w ciemności.Miejsce i czas
Kwiat ów wyrastał w Noc Świętojańską bądź w przesilenie zimowe, słowiańskie święto Godów, a późniejsze, chrześcijańskie Boże Narodzenie. Zakwitał wyłącznie na krótką chwilę o godzinie dwunastej.Charakterystyka
Złota barwa kwiatu paproci uczyniła z niego symbol solarny. Był nieodłączną częścią Nocy Świętojańskiej. Wtedy to wyruszano na jego poszukiwania w głąb borów. Kwiatu jednak strzegły istoty nadprzyrodzone, w tym czarty, które zwodziły poszukujących na manowce.
Mówiono, że kto odnajdzie kwiat paproci, tego czeka bogactwo, szczęście i mądrość. Tej na poły mitycznej roślinie przypisywano moc odnajdywania skarbów. Zgodnie z wierzeniami by je zdobyć należało podjąć odpowiednie kroki, rożne w zależności od folkloru. W Niemczech i Czechach należało udać się z kwiatem w ręku do ciemnego boru i tam szukać złota. W Rosji należało go rzucić wysoko do góry i szukać skarbu tam, gdzie upadł. Sama paproć, a szczególnie jej liście, znalazła zastosowanie w medycynie ludowej.
Literatura
- Mitologie świata. Słowianie, Kraków 2007.
- Immacolata M. M. ,Mity i magia ziół, Kraków 2006.
- Ziółkowska M.Szczodry wieczór, szczodry dzień. Obrzędy, zwyczaje, zabawy, Warszawa 1989.
- Kopaliński W., Słownik symboli, Warszawa 2006.
(aut.Izabela Ozga)
