Fiołek

LEKSYKON FANTASTYKI

fiction

[−] Fiołek (Bibliografia)

  Harry Potter

  Wody głębokie jak niebo

Kneucker A., Allgemeine botanische Zeitschrift für Systematik, Floristik, Pflanzengeographie etc, 1895.

FIOŁEK — roślina znana także z historii kultury.

Nazwa

Grecy zwali go ion. Łacińska nazwa to viola. Zgodnie z mitem nazwę tym kwiatom dała Io, przemieniona przez Herę w jałówkę i męczona przez ugryzienia gza, pożywiała się właśnie fiołkami.

Rodowód

W mitologii greckiej fiołki miały powstać z krwi umierającego Attisa, po tym jak się wykastrował. Miały także wyrosnąć z krwi córki Midasa, która zabiła się i rzuciła na jego martwe ciało.

Charakterystyka

Fiołek był kwiatem przypisywanym Afrodycie i Atenie. Rósł na łące skąd Persefona została porwana przez Hadesa do królestwa umarłych. Fiołki łączyły się także z Dionizosem. Kwiatami tymi ozdobiona była jego laska trys, wieńcami z fiołków zdobiły skronie menad. Ponieważ zgodnie z mitem wyrósł z krwi umierającego Attisa był wykorzystywany w obrzędach na cześć Kybele. Pień sosny, uosabiający Attisa był przystrajany między innymi fiołkami.

Obok róży fiołek, a konkretniej jego zapach, uchodził za remedium na bóle głowy oraz miał zapobiegać upiciu się. Z tego powodu Grecy podczas uczt wkładali wieńce z fiołków na głowy. Rzymianie przyozdabiali fiołkami groby zmarłych. Fiołki poświęcali także geniuszowi w dzień urodzin. U Słowian fiołek, a dokładniej fiołek trójbarwny, był związany z obchodami Nocy Świętojańskiej. Z kwiatem tym wiąże się także legenda o miłości kazirodczej. Według niej brat i siostra, połączeni tego rodzaju uczuciem, przemieni zostali w bratki. W chrześcijaństwie przez kolor swoich płatków związany z męczeństwem Chrystusa. Był także symbolem maryjnym i symbolem pokory.

Kwiat ów wiązany był także z zakochanymi i waloryzowany pozytywnie.

Literatura

• Frazer J. G., Złota gałąź, Kraków 2012.
• Immacolata M. M. ,Mity i magia ziół, Kraków 2006.
• Forstner D., Świat symboliki chrześcijańskiej, Warszawa 1990.
• Leksykon symboli, pod red. Jarosiński R., Warszawa 1991.
• Kopaliński W.,Słownik symboli, Warszawa 2006.
• Nozedar A., Signs and Symbols Sourcebook. An A to Z compendium of over 1000 designs, New York 2010.
• Kowalik A.Kosmologia dawnych Słowian, Kraków 2004.

(aut. Izabela Ozga)