Sakriversum
| Sakriversum
Thomas R. P. Mielke
| |
| | |
| Język oryginału | niemiecki |
| Forma | powieść |
| Pierwsze wydanie oryginału | 1984 |
| Pierwsze wydanie polskie | 2004 |
| Wydawca | Solaris |
| Przekład | Joanna Filipek |
| ISBN 8388431927 | |
| Kupisz w: Solarisnet.pl | |
Pierwsze polskie wydanie (niepełne, dość ograniczone) w miesięczniku "Fantastyka": Fantastyka 08 (71) 1988, Fantastyka 09 (72) 1988.
Anno Domini 1318: ostatnia z wielkich wypraw krzyżowych zakończyła się niepowodzeniem. Potężny zakon Templariuszy został rozbity. Papieże znaleźli schronienie w Awinionie. Zaledwie kilka lat wcześniej papież Bonifatius VIII w bulli Unam Sanctam podjął ponowną daremną próbę przejęcia przez papiestwo wszelkiej duchowej i świeckiej władzy. Został oskarżony o herezję. Równocześnie zostaje przerwana budowa wielu rozpoczętych gotyckich katedr. Jedynie największą i najpiękniejszą z nich wszystkich buduje nadal Roland von Coburg, nielegalny syn papieża-heretyka. On jeden zna tajemnicę wznoszących się ku niebu portali. Pod dachem katedry buduje Sakriversum. całkowicie izolowaną od świata krainę. w której ukrywa swoje pozamałżeńskie dzieci, bliźniaków Gudrun i Lancelota. W owej ekologicznej niszy przez siedemset lat coraz mniejsi potomkowie pierwszych mieszkańców przetrwają klęski głodu, zarazy i wojny. Jako liczna rodzina zwana ludem Sromotnych przeżyją także pewien dzień roku 2018, którego to dnia biały ogień bomb neutronowych zgasi wszelkie inne życie na Ziemi - ocalony zostanie jeszcze tylko Teofil von Coburg, ostatni ze świeckich potomków budowniczego katedry. I właśnie ten człowiek stanie się ich zagrożeniem. będąc równocześnie ich nadzieją. Nagroda Kurta Lasswitza.

