Ruta

LEKSYKON FANTASTYKI

fiction

[−] Ruta (Bibliografia)

  Saga o Zbóju Twardokęsku

Ruta Graveolens (Ruta zwyczajna), [w:] Woodville W., Medical botany, London 1790-1793.

RUTA — w wierzeniach ziele magiczne.

Charakterystyka

W starożytności i średniowieczu ruta zwyczajna uchodziła za remedium na trucizny, a także na wiele dolegliwości. Ponadto ziele to chroniło przed istotami nadprzyrodzonymi, między innymi przed wróżkami, u Słowian szczególnie obawiały się go rusałki oraz czarty. Rutę wrzucano do ogni rozpalanych z okazji zrównania dnia z nocą, u Słowian w ognie Nocy Świętojańskiej. U tych ostatnich wplatano ją też w weselne wieńce panien wychodzących za mąż. Dla Słowian była symbolem dziewictwa.

Ruta syryjska to święta roślina w mitologii staroirańskiej i indyjskiej, utożsamiana niekiedy z wedyjską somą, rośliną z której wyrabiano święty napój o tej samej nazwie spożywany podczas obrzędów religijnych w religii indyjskiej. Obie te kultury — staroirańska oraz indyjska — znały halucynogenne właściwości ruty, co sprzyjało jej świętości.

Literatura

• „Maska. Roślina”, nr. 27/2015.
• Immacolata M. M. ,<i>Mity i magia ziół</i>, Kraków 2006.
• Lampkowska P., <i>Kilka słów o antidotach stosowanych w starożytności, [w:] „Studia Europaea Gnesnensia”, nr. 3, Gniezno 2011.
</i>
• Rozwadowski A., <i>Indoirańczycy. Sztuka i mitologia, Poznań 2003.
</i>
• Znak, symbol a ritual v tradiciach a prejavoch l’udovej zboznosti, Presov, 2013.

(aut. Izabela Ozga)