Mordred
| LEKSYKON FANTASTYKI | |
| fiction | |
Rodowód
Mordred znajduje swój pierwowzór w postaci o imieniu Medraut (Medraw) uważanej za legendarną, ale prawdopodobnie żyjącej naprawdę. Medraut był walijskim księciem, wrogiem Artura. Ich nieustanne walki między sobą w końcu doprowadziły do śmiertelnej potyczki, która miała miejsce pod Camlan. Medraut słynął z męstwa i odwagi i nie miał w sobie nic dyskwalifikującego go jako rycerza. Imię Medraut na Mordred zmienił Geoffrey z Monmouth, jednocześnie wprowadzając tę postać do literatury i legend arturiańskich.
Pochodzenie Mordreda
O ile u Geoffreya z Monmouth Mordred jest po prostu siostrzeniec króla Artura, o tyle w tekstach wulgaty, u Thomasa Malory i w późniejszych wersjach legendy, narodziny Mordreda w upływają pod znakiem kazirodztwa. Jest on już nie tylko siostrzeńcem, ale i synem króla Artura i jego siostry Morgause, którzy spędzili ze sobą noc zupełnie nieświadomi łączących ich więzów pokrewieństwa. Tym samym Mordred staje się przyrodnim bratem Gaherisa, Agravaine'a, Garetha oraz Gawaina.
Mordred a upadek króla Artura
Bez względu na pochodzenie zarówno u Geoffreya z Monmouth jak u Thomasa Malory’ego a także w tekstach wulgaty, Mordred zawiązuje spisek przeciwko królowi Arturowi. Ma on na celu przejęcie władzy w królestwie. U Geoffreya z Monmouth król Artur powierza mu rządy na czas swojej nieobecności. Podczas kiedy władca toczy walki z Rzymianami Mordred przejmuje królestwo. Uwodzi piękną Ginewrę, zmuszając ją do złamania przysięgi małżeńskiej. I chociaż u Geoffreya z Monmouth królowa ulega, to w późniejszych wersjach zamyka się w Tower, czekając na powrót prawowitego króla. W tekstach wulgaty i u Thomasa Malory’ego knowania Mordreda obejmują także spisek, mający na celu ujawnienie romansu Lancelota z Ginewrą. Zgodnie z tą tradycją w spisku bierze udział także Morgana. Niewierna królowa zostaje skazana na stos i uratowana przez Lancelota. Tymczasem Mordredowi udało się doprowadzić do rozłamu królestwa i idei Okrągłego Stołu. Ostatecznie już w wersji Geoffreya z Monmouth dochodzi do ostatecznej i śmiertelnej potyczki między królem Arturem a Mordredem. Chociaż Mordredowi udaje się śmiertelnie ranić króla Artura sam ginie z jego rąk. Tradycja Thomasa Malory’ego podkreśla tutaj śmierć jaką zadali sobie nawzajem ojciec i syn. Mordred w legendach arturiańskich, jest przeciwieństwem króla Artura. Z początku zdrajca i uzurpator, w tekstach wulgaty i w późniejszej tradycji prawdziwy czarny charakter, uosobienie zła.
Literatura
- Mitologie świata. Celtowie, pod red. J. Kałużna-Ross, Warszawa 2007.
- J. Matthews i C. Matthews, Mitologia Wysp Brytyjskich, Poznań 1997.
- S. Botheroyd, P. F. Botheroyd, Słownik mitologii celtyckiej , Katowice 1998.
- J. Gąsowski, Mitologia Celtów, Warszawa 1987.
- J. Simpson, S. Roud, A Dictionary of English Folklore, Oxford 2000.
- P. Monaghan, The Encyclopedia of Celtic Mythology and Folklore, New York 2004.
- J. Sherman, Storytelling. An Encyclopedia of Mythology and Folklore, Nowy York 2011.
- U.X.L. Encyclopedia of World Mythology, pod red. R. Parks, J. Stock, K. Hunt, USA 2009.
- W. Kopaliński, Wielki multimedialny słownik Władysława Kopalińskiego [CD-ROM].
- Encyclopedia Mythica, dostępne[on-line] http://www.pantheon.org/.
- Encyclopedia Britannica, dostępne [on-line] http://www.britannica.com/.
- Online Etymology Dictionary, dostępne [on-line] http://www.etymonline.com/index.php.
(aut. Izabela Ozga)

