Tomasz Bochiński

(Różnice między wersjami)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Linia 76: Linia 76:
 
*Bardzo zły 2007 [[A. D. XIII]]
 
*Bardzo zły 2007 [[A. D. XIII]]
 
*Valkar i muzyka ciemności  2008 [[Kanon barbarzyńców]]
 
*Valkar i muzyka ciemności  2008 [[Kanon barbarzyńców]]
−
*Kraina potworów 2009 [[Science Fiction, Fantasy i Horror 06 (45) 2009]]
+
*Kraina potworów 2009 [[Science Fiction, Fantasy i Horror 07 (45) 2009]]
 
*Książęta z wież 2009 [[Science Fiction, Fantasy i Horror 04 (43) 2009]]
 
*Książęta z wież 2009 [[Science Fiction, Fantasy i Horror 04 (43) 2009]]
 
*Tylko pieśń 2010 [[Science Fiction, Fantasy i Horror 05 (55) 2010]]
 
*Tylko pieśń 2010 [[Science Fiction, Fantasy i Horror 05 (55) 2010]]
 
*Raj 3,13  2012  [[Science Fiction, Fantasy i Horror 05 (79) 2012]]
 
*Raj 3,13  2012  [[Science Fiction, Fantasy i Horror 05 (79) 2012]]

Wersja z 12:17, 5 lip 2012

Tomasz Bochiński
Bochinski.jpeg
z żoną, tłumaczką, Agnieszką Chodkowską-Gyurics
Data i miejsce urodzenia 13 września,1959
Warszawa
Narodowość Polska


Tomasz Janusz Bochiński (ur. 13 września 1959 w Warszawie) - polski pisarz fantasy i science-fiction.

Jest twórcą scenariusza komiksu Rycerze ziem jałowych z rysunkami Grzegorza W. Komorowskiego. Zamieszczał liczne opowiadania i nowele w antologiach oraz pismach literackich: w miesięczniku "Fenix", "Science Fiction", "Science Fiction, Fantasy i Horror". Od roku 2008 na łamach czasopisma "Science Fiction, Fantasy i Horror" publikuje felietony "Polecanki i niepolecanki Kruka Siwego" poświęcone propagowaniu klasycznej, polskiej fantastyki.

Debiutował w 1984 w fanzinie Kwazar. Pierwsze opowiadanie sprzedał rok później – ukazało się na łamach "Politechnik". W roku 1988 wspólnie z Wojciechem Bąkiem wydał zbiór opowiadań fantasy Królowa Alimor. W 1990 roku ukazała się pierwsza powieść Bochińskiego, space opera Kurierzy galaktycznych szlaków. W 1991 opublikował kolejną powieść fantasy Sen o Złotym Cesarstwie.

W 1984 roku zajął trzecie miejsce w konkursie literackim PSMF „ORBITA”, w 2000 opowiadanie Czapka dla miasta było nominowane do Nagrody Srebrnego Globu. W latach 1986 – 1990 brał aktywny udział w pracach Klubu Tfurcóf.

Około roku 2000 odczuł gwałtowną potrzebę przybliżenia czytelnikom prawdziwej, pozbawionej krzywdzących stereotypów historii szacownego cechu grabarzy. W efekcie powstał zbiór opowiadań Wyjątkowo wredna ceremonia, wydany w 2005 r., których głównym bohaterem jest Elizabediath Monck — duma i ikona grabarskiej konfraterni.

Spis treści

Elizabediath Monck

Powieści

Zbiory opowiadań

Opowiadania

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Narzędzia
Pomoc
Szablony