Bluszcz

Wersja z 18:56, 26 cze 2016 (pokaż źródło) I.ozga (dyskusja | edycje) (Utworzył nową stronę „{{Leksykon |typ=fiction }}__BEZSPISU__<categorytree mode=all style="float:right; clear:right; margin-left:1ex; border:1px solid gray; padding:0.7ex; background-co...”)		Wersja z 18:57, 26 cze 2016 (pokaż źródło) I.ozga (dyskusja | edycje) następna edycja →
Linia 7:		Linia 7:
	W frygijskim kulcie [[Attis | Attisa]] kapłani-eunuchowie nosili tatuaże w kształcie bluszczu.		W frygijskim kulcie [[Attis | Attisa]] kapłani-eunuchowie nosili tatuaże w kształcie bluszczu.
	W tradycji chrześcijańskiej związany był ze śmiercią w jej aspekcie odrodzenia, wiecznego trwania. Z tego powodu wykorzystywano go przy zdobieniu grobów.		W tradycji chrześcijańskiej związany był ze śmiercią w jej aspekcie odrodzenia, wiecznego trwania. Z tego powodu wykorzystywano go przy zdobieniu grobów.
−	Bluszcz stał się także symbolem kobiecym, ponieważ jest to roślina podpierająca się na czymś. <h2>Literatura</h2><ul><li>Manfred L., <i>Przesłanie symboli w mitach, kulturach i religiach</i>, Warszawa 2011.</li><li>Kaczor I., <i>Kult drzew w tradycji mitologicznej i religijnej starożytnych Greków i Rzymian</i>, [w:] „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica”, nr. 3, Łódź 2001.</li><li>Graves R., <i>Mity greckie</i>, Kraków 2009.</li><li>Kubiak Z., <i>Mitologia grecka</i>, Warszawa 1997.</li><li>Schmidt J., <i>Słownik mitologii greckiej i rzymskiej</i>, Katowice 2006.</li><li>Stankiewicz L., <i>Ilustrowany słownik mitologii greckiej i rzymskiej</i>, Wrocław. 2008.</li><li><i>Leksykon symboli</i>, Warszawa 1991.</li><li>Kopaliński W., <i>Słownik symboli</i>, Warszawa 2006.</li><li>Cirlot J. E., <i>Słownik symboli</i>,  Kraków 2007. </li><li>„Maska. Roślina”, nr. 27/2015.</li></ul>[[Kategoria: Zielnik]](aut. [[Izabela Ozga]])	+	Bluszcz stał się także symbolem kobiecym, ponieważ jest to roślina podpierająca się na czymś. <h2>Literatura</h2><ul><li>Manfred L., <i>Przesłanie symboli w mitach, kulturach i religiach</i>, Warszawa 2011.</li><li>Kaczor I., <i>Kult drzew w tradycji mitologicznej i religijnej starożytnych Greków i Rzymian</i>, [w:] „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica”, nr. 3, Łódź 2001.</li><li>Graves R., <i>Mity greckie</i>, Kraków 2009.</li><li>Kubiak Z., <i>Mitologia grecka</i>, Warszawa 1997.</li><li>Schmidt J., <i>Słownik mitologii greckiej i rzymskiej</i>, Katowice 2006.</li><li>Stankiewicz L., <i>Ilustrowany słownik mitologii greckiej i rzymskiej</i>, Wrocław. 2008.</li><li><i>Leksykon symboli</i>, Warszawa 1991.</li><li>Kopaliński W., <i>Słownik symboli</i>, Warszawa 2006.</li><li>Cirlot J. E., <i>Słownik symboli</i>,  Kraków 2007. </li><li>„Maska. Roślina”, nr. 27/2015.</li></ul>
		+
		+	[[Kategoria: Zielnik]]
		+
		+	(aut. [[Izabela Ozga]])

---

Wersja z 18:57, 26 cze 2016

LEKSYKON FANTASTYKI

fiction

BLUSZCZ — w wierzeniach święta roślina.

Nazwa

Po łacinie hedera. Grecy zwali go kissos.

Wygląd

Z punktu widzenia historii kultury szczególną cechą bluszczu jest jego wieczna zieloność oraz sposób rozrostu.

Charakterystyka

Pierwsza z tych cech wiąże bluszcz z symboliką wegetacji i odrodzenia. Jako taki był atrybutem bogów związanych ze śmiercią i odrodzeniem. W mitologii frygijskiej Attisa. W mitologii egipskiej związany z Ozyrysem. Mitologia grecka połączyła go z Dionizosem. Bóg ów nosił nawet przydomek Dionizos Kissos, czyli Dionizos Bluszczowy. Zarówno Dionizos, postępujące na wzór boga bachantki oraz syleni i satyrowie, stanowiący część boskiego orszaku, oplatali ciała wieńcami bluszczowymi, niekiedy nosili bluszczowe wieńce na głowie. Wraz z winoroślą bluszcz oplatał laskę, tyrs, dzierżoną w dłoni zarówno przez samego boga jak i bachantki. Bluszcz miał służyć tym ostatnim do wprowadzania się w stan oszołomienia, transu. W tym celu żuły jego liście. Bluszczem pokrył się z woli Dionizosa statek żeglarzy trackich, którzy nie rozpoznali boga i chcieli sprzedać jako niewolnika odmówiwszy spełnienia jego prośby i zawiezienia na Naksos. W mitologii greckiej bluszcz był także atrybutem nimfy Tali, która nosiła wieniec bluszczowy na głowie.

Bluszcz znalazł także swoje miejsce w greckich obrzędach weselnych, gdzie — jako symbol wierności — wręczano go młodej parze. Wiązało się to z charakterystyczną cechą bluszczu, oplatającego to do czego przylega. W frygijskim kulcie Attisa kapłani-eunuchowie nosili tatuaże w kształcie bluszczu. W tradycji chrześcijańskiej związany był ze śmiercią w jej aspekcie odrodzenia, wiecznego trwania. Z tego powodu wykorzystywano go przy zdobieniu grobów.

Bluszcz stał się także symbolem kobiecym, ponieważ jest to roślina podpierająca się na czymś.

Literatura

• Manfred L., Przesłanie symboli w mitach, kulturach i religiach, Warszawa 2011.
• Kaczor I., Kult drzew w tradycji mitologicznej i religijnej starożytnych Greków i Rzymian, [w:] „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Litteraria Polonica”, nr. 3, Łódź 2001.
• Graves R., Mity greckie, Kraków 2009.
• Kubiak Z., Mitologia grecka, Warszawa 1997.
• Schmidt J., Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Katowice 2006.
• Stankiewicz L., Ilustrowany słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Wrocław. 2008.
• Leksykon symboli, Warszawa 1991.
• Kopaliński W., Słownik symboli, Warszawa 2006.
• Cirlot J. E., Słownik symboli, Kraków 2007.
• „Maska. Roślina”, nr. 27/2015.

(aut. Izabela Ozga)