Juliusz Stefan Znamierowski

Juliusz Stefan Znamierowski
Data i miejsce urodzenia	29 grudnia,1912 Warszawa
Data i miejsce śmierci	1 lutego 1998 Warszawa
Narodowość	Polska

Julisz Stefan Znamierowski (ur. 29 grudnia 1912 w Warszawie, zm. 1 lutego 1998) – polski prozaik i scenarzysta telewizyjny.

Ukończył Szkołę Głowną Handlową w Warszawie. W latach 1935-1937 był pracownikiem Biura Studiów Polskiego Radia. Brał udział w kampanii wrześniowej. W czasie okupacji był nauczycielem języka angielskiego. W latach 1947-1949 był konsulem generalnym w Bratysławie na Słowacji. Od 1949 roku mieszkał w Warszawie. W tym też roku debiutował jako pisarz na łamach tygodnika "Świat i Polska".

Debiutował w 1949 na łamach tygodnika „Świat i Polska". Autor kilku powieści m.in. Vulkan AG (1962); Zielone światło (1963); Trzynasty rejs (1963); Jutro będę młodszy (1966); Duży karaluch (1967).

W 1982 ukazała się jego powieść Pożeracz ciepła (MON, W.) pozbawiona większych wartości literackich, opowiadająca o losach cudownego wynalazku, niezwykłej broni, która staje się pretekstem do ukazania postaw ludzkich we współczesnym świecie.

Twórczość fantastyczna

• Pożeracz ciepła 1982

Pozostała twórczość

• Vulkan AG
• Zielone światło
• Trzynasty rejs
• Jutro będę młodszy
• Trzecia twarz miasta
• Duży karaluch

• Gdzie będę tak potrzebny