Ptah
| LEKSYKON FANTASTYKI | |
| fiction | |
Rodowód
Ptah był młodym bóstwem, pochodzącym z miasta Memfis. Przez tamtejszych kapłanów utożsamiony z Tatenenem, bóstwem ziemi, a pierwotnie uosobieniem prapagórka. Łączono go z Ozyrysem oraz Sokarisem, bóstwami zmarłych. Z Ptahem połączono także memficki kult świętego byka, Apisa. Żoną Ptaha była Sachmet, a synem Nefertum. Wraz z nimi Ptah tworzył memficką triadę. Grecy utożsamiali Ptaha z Hefajstosem.
Wygląd
Przedstawiano go w postaci antropomorficznej jako mumię owiniętą bandażami.
Charakterystyka
W kosmogonii memfickiej Ptah wyrasta na stwórcę świata i bogów, których tworzy za pomocą myśli i słowa. I tak dziewiątka bogów jest emanacją Ptaha, co w języku wyraża się poprzez obraz opisujący ich jako elementy jego ciała albo funkcje. W myśl tej teologicznej koncepcji bóg Atum był sercem Ptaha, językiem Thot.
Ptah był także bogiem rzemiosł i sztuk. Z tą jego funkcją wiązał się tytuł najwyższego kapłana Ptaha, określanego także jako Przełożonego Rzemiosł.
Literatura
- Rachet G., Słownik cywilizacji egipskiej, Katowice 1994.
- Mitologie świata. Starożytni Egipcjanie, Kraków 2007.
- Bator W., Religia starożytnego Egiptu, Kraków 2012.
- Cerny J., Religia starożytnych Egipcjan, Warszawa 1974.
- Lipińska J.; Marciniak M., Mitologia starożytnego Egiptu, Warszawa 1980.
- Niwiński A., Bóstwa, kulty i rytuały starożytnego Egiptu, Warszawa 1993.
- Hart G., Mity egipskie, Warszawa 1999.
(aut. Izabela Ozga)

